Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Dwudziestolecie międzywojenne » Bolesław Leśmian » Do śpiewaka

Do śpiewaka

Michał Głowiński zwraca szczególną uwagę na nazwy czynności twórczych, które wykonują Leśmianowskie postaci[1]. Według badacza „śpiew” – jak również inne słowa z tej samej rodziny wyrazów – trzeba odnosić w twórczości autora Łąki do poezji: stąd podmiot liryczny nieraz bywa tutaj nazywany „śpiewakiem”, a jego wypowiedź „pieśnią” czy „baśnią”[2].

W przypadku pojawiania się w wierszach Leśmiana takich określeń, jak „śpiew” czy „śpiewać” czytelnik, zdaniem Głowińskiego, ma do czynienia z ideą prawdziwej twórczej poezji – oryginalnej, kreatywnej, pięknej[3]. Natomiast słowo „pisać” i „powieść” są naznaczone u autora Sadu rozstajnego raczej pejoratywnym wydźwiękiem, wiążą się bowiem z czynnościami prozaicznymi, rzemieślniczymi, mającymi niewiele wspólnego ze sztuką[4].

 

Co ciekawe, według badacza śpiew nie odnosi się u Leśmiana jedynie do czystej ekspresji – jest również (a może przede wszystkim) elementem dramatu poznawczego, tak często eksponowanego przez artystę[5]. Śpiewanie można także utożsamiać z poezją w ogóle oraz z ludową poezją meliczną. Ponadto wiąże się ono z folklorem, a także z literaturą romantyczną, z której wyraźnie czerpie Leśmian[6] – zwłaszcza na płaszczyźnie kreacjonizmu, ukazywania związku człowieka z naturą oraz eksponowania ludzkich emocji.
 
Poeta wyraźnie dystansował się od poezji dwudziestolecia międzywojennego, która gloryfikowała urbanizację, postęp techniczny i nowoczesne wynalazki. W liryce międzywojnia rzadko znajdywało się miejsce na pochwałę natury, pogłębioną obserwację przyrody i jej piękna oraz pochylenie się nad człowiekiem. Tymczasem twórczość autora Łąki koncentruje się właśnie w niedocenianych przez skamandrytów i awangardzistów polach tematycznych.
 
 
Przyjrzyjmy się pierwszej strofie wiersza, która rozpoczyna się apostrofą do tytułowego bohatera wiersza, śpiewaka:
 
Co w twych oczach, śpiewaku, ten zachwyt oznacza,
Że tak badasz uważnie przez łez pozłocinę
Żabę, co zieleniejąc, w skoku się rozkracza,
Jakby nogom roiła niechwytną drabinę?
 
1 2 3 4
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW