Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Renesans » Jan Kochanowski » Pieśń świętojańska o Sobótce - pieśń Panny XII

Pieśń świętojańska o Sobótce - pieśń Panny XII

Pieśń świętojańska o Sobótce Jana Kochanowskiego jest cyklem lirycznym, na który składa się dwanaście pieśni – przyporządkowanych dwunastu pannom. To sielanka, czyli utwór ukazujący wyidealizowany obraz życia na wsi.

Jan z Czarnolasu za pomocą swojego dzieła po raz pierwszy przeszczepił ten gatunek na grunt naszej literatury, wykorzystując takie wzorce z antyku, jak sielankopisarstwo Teokryta (kodyfikatora sielanki wywodzącego się z Grecji) czy rzymskiego poety Wergiliusza. Jednocześnie Pieśń świętojańska o Sobótce jest utworem w pełni oryginalnym – świat przedstawiony tworzy polska wieś i jej rodzime obrzędy.  

 

Sobótka była ludowym świętem obchodzonym raz w roku w czasie letniego przesilenia, w nocy z 23 na 24 czerwca, a więc w wigilię dnia św. Jana w Kościele katolickim. Z okazji tego obrzędu palono ogień, tańczono, śpiewano pieśni. Szlachta bawiła się wspólnie z chłopami, dzięki czemu wszyscy czuli się równi.
 
Przestrzeń w Pieśni świętojańskiej o Sobótce tworzy Czarnolas, w którym Jan Kochanowski osiadł po zakończeniu kariery dworskiej. Wieś ta jawi się jako arkadia – piękna i urodzajna kraina, gdzie panuje szczęście.
 
Dwanaście utworów cyklu buduje wypowiedź o wiejskim życiu, zabawie i miłości. Najsłynniejszą jego częścią jest pieśń Panny XII i ona będzie przedmiotem niniejszego opracowania. Rozpoczyna ją sławetna apostrofa do wsi, ujęta w formę dwóch pytań retorycznych:
 
Wsi spokojna, wsi wesoła,
Który głos twej chwale zdoła?
Kto twe wczasy, kto pożytki
Może wspomnieć zaraz wszytki?
 
W opinii osoby mówiącej, czyli tytułowej panny wieś jest miejscem przyjaznym człowiekowi: spokojnym i wesołym. Stanowi tak wielką wartość, że nie można jej przecenić. Wiejskie wczasy (wygody) i pożytki są liczne i trudno wymienić je jednym tchem, stąd muszą być poddane szczegółowemu opisowi. Kolejne strofy przynoszą argumenty potwierdzające tę tezę.
 
1 2 3 4 5 6
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Zadowalające:) i konkretne

22.04.2017 r., IP: 94.254.146.142 Maturzystka

Super !! Bardzo mi sie przydalo ;)

10.05.2016 r., IP: 83.7.17.8 Aga

Bardzo przystepnie podane opracowanie,Gratuluje!

01.05.2016 r., IP: 66.131.69.10 Wlodek z Canaday

Pierwsze opracowanie, w którym wszystko jest uwzględnione w sposób konkretny. Brawo dla Autorki :)

30.03.2016 r., IP: 89.78.129.70 Zosia

Bardzo szczegółowe, jasne i przede wszystkim pomocne opracowanie.

29.04.2015 r., IP: 91.226.50.45 Olga

Gruntowne, solidne opracowanie, rzetelnie podbudowane tekstem. Okazalo sie dla mnie bardzo pomocne.

30.04.2014 r., IP: 82.12.178.103 Ewa

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW