Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Renesans » Jan Kochanowski » Pieśń XXIV z Ksiąg wtórych - Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony

Pieśń XXIV z Ksiąg wtórych - Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony

Pieśń XXIV z Ksiąg wtórych jest ostatnim utworem Ksiąg wtórych, stąd zajmuje w nim szczególne miejsce. W takiej sytuacji można by spodziewać się, że będzie ona syntezą wszystkich jego utworów, zgrupowanych wokół rozmaitych tematów (np. wiersze patriotyczne, biesiadne, miłosne, religijne, refleksyjne).

Tymczasem dzieje się zupełnie inaczej.

 
Omawiany utwór jest swobodną parafrazą Ody XX (Niezwykłe mając i niekruche skrzydła) z księgi II Carmina Horacego i porusza kwestię nieśmiertelności poety. Przenosi także uwagę czytelnika z dzieła na osobę autora. Jan z Czarnolasu chwali tu samego siebie, nie mając wątpliwości co do znaczenia swoich dokonań, tworzy zatem autopanegiryk. Trzeba przyznać, że artysta trafnie ocenił własne osiągnięcia. Wznosząc polszczyznę na wyżyny literackie, a także umiejętnie łącząc spuściznę antyku z naszą rodzimą tradycją, po dziś dzień jest jednym z najwybitniejszych twórców polskiej literatury wszech czasów i ważnym przedstawicielem europejskiego renesansu.
 

Poeta snuje refleksje z pozycji człowieka dojrzałego i przekonanego o ogromnej wartości swoich dzieł. Dominującym nastrojem w wierszu jest optymizm – wyartykułowany w podniosłym stylu. Kochanowski wykorzystuje znane z poezji Horacego motywy exegi monumentum i non omnis moriar. Wyraża przekonanie, że nie boi się śmierci – wie bowiem, że przetrwa w pamięci ludzi.
 
Wiersz przyjmuje formę przemówienia skierowanego do czytelników i potomnych. Regularny trzynastozgłoskowiec buduje sześć czterowersowych strof o rymach parzystych (aabb). Tok wypowiedzi urozmaicają liczne przerzutnie i inwersje.
 
W utworze można wyróżnić trzy części. Pierwsza i druga zwrotka, połączone przerzutnią, zawiera tezę: poeta nie umrze, gdyż zyska nieśmiertelność. Strofy trzecia, czwarta i piąta przynoszą ilustrację tezy: Kochanowski przewiduje przyszłość, pewny, że zyska międzynarodową sławę, co ukazuje za pomocą metafory wędrującego po świecie ptaka. Natomiast zwrotka szósta przedstawia wniosek: artysta zastrzega, że nie chce być opłakiwany po śmierci, gdyż mimo fizycznego zgonu będzie istniał wśród innych dzięki własnej twórczości.  
 
1 2 3 4 5
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW