Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Współczesność » Krzysztof Kamil Baczyński » Biała magia

Biała magia

Biała magia należy do najbardziej znanych erotyków Baczyńskiego. Poeta prezentuje w nim swoją ukochaną, Barbarę Drapczyńską.

 

Utwór składa się z sześciu zwrotek o rymach nieparzystych, opierających się najczęściej na zgodności samogłosek (asonanse).


Już sam tytuł liryku – Biała magia – nosi w sobie znamiona niezwykłości. Magia oznacza uprawianie czarów, zdolność do oddziaływania na rzeczywistość przy użyciu zaklęć. Słowo to często występuje w związku frazeologicznym „czarna magia” i przywodzi na myśl złowrogie siły. Baczyński rozbija to połączenie wyrazów, kojarząc magię z kolorem białym i tym sposobem nadając jej dodatnią jakość. Zabieg ten nazywa się innowacją frazeologiczną modyfikującą (innowacja frazeologiczna polega na częściowej zmianie formy związku frazeologicznego, jej typ modyfikujący powstaje w wyniku wymiany jednego ze składników na inny). Tym sposobem poeta wskazuje na to, że jego niezwykła wizja tworzona jest tym, co dostępne każdemu – siłą wyobraźni i miłości, a nie nieczystymi mocami.

 

 

Zakochany poeta tworzy w myślach obraz swojej żony. Wielkie uczucie daje mu możliwość przeobrażania rzeczywistości i ujrzenia kobiety, która zdaje się upodabniać do dzieła sztuki:  bohater wiersza widzi w lustrzanym odbiciu ciało Barbary, wymodelowane na kształt rzeźby i dzieła malarza. Ta piękna i młoda kobieta przedstawiona jest w przygotowaniu do miłosnej nocy. Ukazany obraz podlega licznym przeobrażeniom. Motyw odbicia w lustrze, przejęty z tradycji romantycznej, podkreśla gest kreacji artysty, wyzwolony pod wpływem nastroju wieczoru:

 

 

Stojąc przed lustrem ciszy

Barbara z rękami u włosów

nalewa w szklane ciało

srebrne kropelki głosu.

 

1 2 3
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Swietnie! dziekuje bardzo:) Pomocna interpretacja wiersza - powtarzam do matury:)

25.02.2015 r., IP: 95.49.75.23 gosc

Dzięki ;]

20.02.2013 r., IP: 79.139.8.154 ZAL

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW