Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Współczesność » Krzysztof Kamil Baczyński » Elegia o chłopcu polskim

Elegia o chłopcu polskim

Elegia jest jedną z najstarszych odmian pieśni. Należy do liryki żałobnej. W rozumieniu nowożytnym to wiersz o charakterze refleksyjnym, utrzymany w nastroju rozpamiętywania lub skargi, odnoszący się do spraw osobistych bądź problemów egzystencjalnych.

 

Elegia… Baczyńskiego poświęcona jest chłopcu, który zginął w czasie drugiej wojny światowej. Zawarty w tytule wielokropek i nawias sugerują jednak, że w utworze mowa o całym pokoleniu Kolumbów, ludzi urodzonych w latach 20. ubiegłego wieku, dorastających w czasach okupacji i aktywnie włączających się w konspirację, którym ówczesna, brutalna rzeczywistość odebrała życie.

 

Utwór zbudowany jest z trzech czterowersowych strof. Choć różnią się między sobą liczbą sylab, powtarzalność zestrojów akcentowych nadaje utworowi regularny rytm, przypominający kołysankę. W tym tkwi paradoks boleśnie kontrastujący z sytuacją polskiego chłopca, ponieważ kołysanka jest piosenką śpiewaną dziecku przed zaśnięciem dla uspokojenia i nie uosabia żadnych negatywnych doświadczeń.

 

 

Wiersz Baczyńskiego przyjmuje formę monologu, w którym rodzic wyraża swoją rozpacz po stracie syna. Nie pojawiają się tutaj żadne zaimki wskazujące, po których można określić jego płeć. Jednakże w interpretacji tego utworu przyjmuje się, że głos zabiera matka, nie ojciec, gdyż tylko ona mogłaby przemawiać do swojego dziecka w tak czułych i pełnych miłości słowach. Założenie to wynika z utrwalonego w naszej kulturze wzorca matki opłakującej śmierć dziecka (np. Rollisonowa w Dziadach). Postać cierpiącej rodzicielki jest także szczególnie istotna w literaturze polskiej ze względu na naszą historię, a zwłaszcza powstania, w których matki opłakiwały swoich synów. Dlatego bohaterka ta może być także alegorią Ojczyzny cierpiącej z powodu utraty swojego dziecka-żołnierza.

 

W pierwszych dwóch strofach mowa o ukształtowaniu młodego człowieka przez trudne realia wojenne – przemawia za tym użycie czasowników w trzeciej osobie liczby mnogiej (np. oddzielili, wyuczyli), natomiast trzecia zwrotka traktuje o postawie jasnego synka.

 

Matka bezpośrednio zwraca się do tytułowego chłopca i prowadzi z nim wyimaginowany dialog. Ukazuje go jako małą, bezbronną istotę – świadczą o tym liczne zdrobnienia, które każą go widzieć jak małe dziecko (synku, syneczku). Formy te dowodzą także bliskiej więzi uczuciowej między matką a synem.

 

1 2 3 4
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Super!! dzięki!

14.05.2015 r., IP: 31.61.140.209 lola

dzięki

19.04.2014 r., IP: 46.186.68.169 ja

Dzięki wielkie ;)

09.12.2012 r., IP: 188.146.200. Demolka

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW