Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Współczesność » Krzysztof Kamil Baczyński » Pokolenie II (Wiatr drzewa spienia. Ziemia dojrzała)
Krzysztof Kamil Baczyński

Pokolenie II (Wiatr drzewa spienia. Ziemia dojrzała)

Pierwsza część wiersza, złożona z pięciu początkowych zwrotek, przedstawia ciąg obrazów, w których piękno przyrody zostaje zdemaskowane przez zestawienie jej z wizją wojny.

Na tle urody dojrzałego lata ukazane są chmury, z których w każdej chwili może zostać zrzucony ładunek wybuchowy, zwisająca ze świerku głowa, ziemia nabrzmiała od znajdujących się pod nią ciał poległych oraz spływająca ze strumyków i rosy krew:


 Wiatr drzewa spienia. Ziemia dojrzała.

 Kłosy brzuch ciężki w górę unoszą

i tylko chmury – palcom czy włosom

 podobne – suną drapieżne w mrok.


Ziemia owoców pełna po brzegi

kipi sytością jak wielka misa.

Tylko ze świerków na polu zwisa

głowa obcięta strasząc jak krzyk.


 

Kwiaty to krople miodu – tryskają

 ściśnięte ziemią, co tak nabrzmiała,

 pod tym jak korzeń skręcone ciała,

żywcem wtłoczone pod ciemny strop (…)


 Pod ziemią drążą strumyki – słychać –

 krew jak nabiera w żyłach milczenia,

ciągną korzenie krew, z liści pada

rosa czerwona. I przestrzeń wzdycha.   

 

1 2 3 4
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW