Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Renesans » Mikołaj Sęp Szarzyński » Sonet V. O nietrwałej miłości rzeczy świata tego

Sonet V. O nietrwałej miłości rzeczy świata tego

 
Ostatni utwór cyklu, Sonet V rozpoczyna się paradoksalną sentencją:
 

 
I nie miłować ciężko, i miłować
Nędzna pociecha […]
 
„Nie miłować ciężko” – bo miłość, na razie niedookreślona bliżej i traktowana bardzo ogólnie, jest przyrodzonym dążeniem i potrzebą człowieka. Ale „i miłować” też ciężko – do takiego sensu odsyła pierwszy wers. Tę trudną sytuację tłumaczy lektura kolejnej linijki sonetu, uzupełniająca przytoczone myśli o ważkie treści: życie człowieka jest trudne, gdy się nie kocha, ale zaspokajanie się na drodze miłości również jest „nędzną pociechą”.
 

 

Krzysztof Mrowcewicz dostrzega w tych słowach paradoks wolności i odczytuje je następująco: ciężko być niewolnym, ale też ciężko być wolnym[1]. Paradoks miłości przedstawia więc jako paradoks wolności. Żądze, czyli sfera woli, zwodzą umysł, który błądzi, nie odnajdując właściwego celu. O tym będzie jeszcze mowa.
 
Z kolei poeta Janusz Stanisław Pasierb zauważa tu dylemat podobny do Hamletowskiego „być albo nie być” – bohater liryczny Sępa wie bowiem, że cokolwiek wybierze, wybierze cierpienie[2].
 
Szarzyński bez wątpienia nawiązuje w początkowych słowach sonetu do jednej z fraszek Jana Kochanowskiego, w której czarnoleski poeta dokonał następującego przekładu fragmentu utworu Anakreonta:
 
           Ciężko, kto nie miłuje, ciężko, kto miłuje[3][…]
 
 To nie wszystko. Sęp obudowuje początkową refleksję zdaniami podrzędnymi, które wieńczy antyteza:
 
[…] gdy żądzą zwiedzione 
Myśli cukrują nazbyt rzeczy one,
Które i mienić, i muszą się psować.
 
1 2 3 4 5 6
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW