Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Renesans » Mikołaj Sęp Szarzyński » Pieśń II. O rządzie Bożym na świecie

Pieśń II. O rządzie Bożym na świecie

Pieśń II otwiera zwrot do Boga wyrażający jednocześnie podziw dla aktu Jego stworzenia:n>

Wiekuista mądrości, Boże niezmierzony,
Który wszystko poruszasz, nie będąc wzruszony,
Wściągasz prawem aniołów wojska niezliczone,
Tak, że muszą z Twą wolą chcenia mieć złączone.

Podmiot liryczny docieka zasad Boskich rządów, przebiegając wzrokiem kolejne szczeble w hierarchicznej drabinie bytów. Boża wszechmoc manifestuje się na wszystkich poziomach natury. Bohater Rytmów już na początku swoich rozważań wskazuje na podstawowy przymiot Wszechmogącego, różnicujący Go od człowieka: jest nim stałość, dzięki której może On „wszystko poruszać, nie będąc wzruszonym”. Tę cechę Boga podkreśla kunsztowna i niezwykle rzadka odmiana paronomazji, zwana figurą pseudoetymologiczną [1]. Stworzyciel jawi się także jako praprzyczyna wszystkiego, źródło ruchu, z którego wynikają zmienność i niestałość – jakości nieustannie towarzyszące życiu człowieka. Niedoskonałość ziemskiej rzeczywistości zostaje tu przeciwstawiona doskonałości Króla Niebios.

Skoro Stwórca jest jedyną istotą, która nie podlega wpływom zmiany, nie dziwi przedstawiony tu obraz aniołów, które mimo że doświadczają bliskości Boga, nie są (od czasu swojego buntu) posłuszne bez Jego interwencji. Stąd ich wola jest stopiona z wolą Bożej Opatrzności, co ilustruje porównanie ich do wojska wymagającego stałego przywoływania  do porządku.

Stworzone przez Wiekuistego środowisko naturalne cechuje ład. Dzieje się tak, ponieważ zostało ono powołane do życia w celu służenia człowiekowi i sposób jego istnienia jest całkowicie uzależniony od woli Pana:



Opaczystym obłokom poczyniłeś tory,
W których błądzić nie mogą, zgodne wiodąc spory;
Pokazuje nam gwiazdy Tytanowe koło,
W pewny czas rogi bierze Cyntyja na czoło.

1 2 3 4
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW