Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Średniowiecze » Przecław Słota » O zachowaniu się przy stole (O chlebowym stole)

O zachowaniu się przy stole (O chlebowym stole)

Autorstwo wiersza O zachowaniu się przy stole, funkcjonującego również pod tytułem O chlebowym stole, przypisuje się Przecławiowi Słocie.

Utwór ten jest najstarszym zabytkiem polskiej poezji świeckiej i jednocześnie pierwszym tekstem w naszej literaturze, którego twórca zaznaczył swoją obecność, podpisując się (w średniowieczu nie praktykowano tego zwyczaju, autor zwykle ukrywał się za światem przedstawionym, traktując swój utwór jako dzieło Boga). Słota (bądź Złota) może być przydomkiem pochodzącym od nazwy miejscowości, z którą związany był poeta.

 

Wiersz O zachowaniu się przy stole powstał na początku XV wieku. Odnalazł go Aleksander Brückner i wydał w 1891 roku. Utwór przyjmuje formę traktatu i podejmuje znany w wiekach średnich, zwłaszcza na Zachodzie, temat sztuki ucztowania. Stanowi interesujące świadectwo dworskiej kultury w Polsce w okresie średniowiecza.
 
Utwór O chlebowym stole ma charakter dydaktyczny – podmiot liryczny uczy swoich odbiorców, jak należy zachowywać się w czasie biesiady, najczęściej prezentując negatywne przykłady zachowań. Wiersz można podzielić na dwie części: pierwsza to pochwała jadła i kulturalnego ucztowania, druga zaś jest hołdem dla kobiet.
 
Tekst rozpoczyna się w sposób typowy dla literatury średniowiecza: poeta zwraca się do Boga z prośbą o natchnienie, dzięki któremu będzie mógł udzielić bliźnim cennych rad. Osoba mówiąca ujawnia się w pierwszej osobie liczby pojedynczej, utwór prezentuje zatem typ liryki bezpośredniej:
 
Gospodnie! Da mi to wiedzieć,
Bych mogł o tem czso powiedzieć,
O chlebowym stole.
 
Następnie podmiot liryczny przystępuje do opisu biesiadnego stołu. Powinno się na nim znaleźć wszystko co najlepsze:
 
Zgarnie na się wszytko pole,
Czso w stodole i tobole,
Czsole się na niwie zwięże,
To wszytko na stole lęże. 
 
1 2 3 4 5 6 7
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW