opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Hymn do miłości ojczyzny interpretacja

Wiersz należy zaliczyć do liryki patriotycznej. Podmiot liryczny występuje w pierwszej osobie liczby pojedynczej, jest niewątpliwym patriotą, można uznać, że wypowiada się w imieniu ogółu – narodu polskiego.

Utwór jest rozbudowaną apostrofą do upersonifikowanego Patriotyzmu („Święta miłość”). Liryk opiera się na kontraście pomiędzy wielką miłością dla kraju, a związanymi z tym niebezpieczeństwami i stratami. Warto zwrócić uwagę na to, że epitety odnoszące się do uczucia patriotyzmu są nacechowane bardzo pozytywnie, połączenia wyrazowe noszą miano swoistego paradoksu („chwalebne blizny”, „rozkoszy prawdziwe”), a nawet oksymoronu („zjadłe smakują trucizny”) – walka w imię ojczyzny wiąże się z krwawymi ofiarami, jednak przynosi patriotom szczęście. Walczyć w obronie kraju jest zaszczytnie i chwalebnie. Podmiot liryczny stwierdza, że dla Polski może równie dobrze umrzeć, jak żyć. Jest to przykład postawy heroicznej, bohaterskiej. Co ciekawe, patriotyzm jako postawa jest zarezerwowany tylko dla wybranej grupy osób – dla umysłów poczciwych (ludzi, którzy w życiu kierują się pewnymi zasadami, są prawi i uczciwi.

Wiersz jest bardzo rytmiczny i uporządkowany. Pojawiają się w nim liczne anafory. Należy zauważyć także powtórzenie znaczeniowe (semantyczne), które polega na umieszczeniu w bliskim sąsiedztwie wyrazów bliskoznacznych: więzy i pięta, wspomóc i wspierać:

Dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe.

(…)

Byle cię można wspomóc, byle wspierać

Patriotyzm pozwala na prowadzenie godnego życia. Patriocie nie jest wcale trudno żyć w zniewolonej Polsce. Z odwagą staje do walki. Miłość do ojczyzny staje się sensem jego życia, sposobem na przetrwanie trudnych czasów:

Byle cię można wspomóc, byle wspierać,

Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.

Wiersz jest niezwykle podniosły, ma charakter uroczysty. Zaobserwować można patos. Ponadto liryk wydaje się niezwykle emocjonalny – o czym mogą świadczyć użyte powtórzenia. Trzeba zwrócić uwagę na archaizmy (zjadłe, niezelżywe, rozkoszy).

Utwór został anonimowo opublikowany w 1774 roku. Aby go zrozumieć, należy przywołać kontekst historyczny. Wiersz został napisany już po I rozbiorze Polski. Nasz kraj przechodził wtedy trudny okres – chylił się ku upadkowi. Było to związane także z potrzebą wprowadzenia wielu reform, którymi sprzeciwiali się konserwatywni szlachcice, broniący za wszelką cenę swojej złotej wolności. Obok króla Stanisława Augusta Poniatowskiego powstał wtedy obóz, który popierał reformy. Byli to ludzie niewątpliwie oświeceni. Wśród nich należy wymienić samego Ignacego Krasickiego. Zapewne właśnie o rodakach, którzy rozumieją potrzebę wprowadzenia zmian w państwie mówił poeta, gdy wspominał o umysłach poczciwych. W tym sensie można powiedzieć, że patriotyzm nie polega jedynie na walce, ale także na sprawowaniu rządów w państwie w sposób oświecony.

Utwór pierwotnie powstał jako hymn Szkoły Rycerskiej. Szybko jednak zdobył niebywałą popularność i zaczął funkcjonować jako niezależny wiersz. Niewątpliwie ustanowił niejakie wzory liryki patriotycznej dla późniejszych epok. Dziś uważa się go za jeden z hymnów narodowych.

Wiersz realizuje model stychiczny. Jest napisany jedenastozgłoskowcem ze średniówką padającą po piątej sylabie (sylabizm). W utworze odnaleźć można rymy dokładne, krzyżowe, żeńskie.

Autor opracowania: Natalia Dąbrowska
Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Kontakt | Polityka prywatności