Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Renesans » Jan Kochanowski » Fraszki Jana Kochanowskiego. Podsumowanie

Fraszki Jana Kochanowskiego. Podsumowanie

 
Zbiór ten zawiera wiele wierszy osobistych, w których poeta wyraził swoje najskrytsze myśli, sprowadzając je przy tym do uogólnienia. Jedne z nich pisane były pod wpływem obserwacji jakichś wydarzeń, inne stanowiły efekt dogłębnych przemyśleń. Wbrew pozorom Kochanowski wysoko cenił swoje krótkie liryki. W utworze Do fraszek pisał:
 
 
Fraszki nieprzepłacone, wdzięczne fraszki moje,
W które ja wszytki kładę tajemnice swoje.
 
Janusz Pelc następująco podsumowuje fraszkopisarstwo poety:
 
Jana Kochanowskiego „świat fraszek” miał zakres zaiste ogromny. Zawierał on w sobie swoisty, nierozerwalny splot rzeczy i spraw wielkich i małych, tragicznych i komicznych, „statecznych i niepoważnych”. Wypełniali go różni ludzie, wielcy bohaterowie, zwykli przeciętni śmiertelnicy, bliscy i obojętni, a także i ludzie nikczemni, wielcy i mali lub po prostu śmieszni[1].
 

Cechy języka Fraszek:
 
- kondensacja treści,
- oszczędność środków wyrazu – najczęściej pojawiają się epitety, personifikacje elementów natury (np. czarnoleskiej lipy), peryfrazy (np. panny na wielkim Parnazie zamiast Muzy), metonimie (np. lutnia zamiast poezja),
- operowanie dialogiem,
- komizm słowny i sytuacyjny,
- wykorzystywanie trzech różnych stylów: wysokiego, średniego i niskiego,
- rozpoczynanie tytułów utworów od przyimków „na” (np. Na lipę, Na Konrata, co oznacza odpowiednio „o lipie”, „o Konradzie”), „o” (np. O miłości, O doktorze Hiszpanie), „do” (np. Do gór i lasów, Do snu),
- rozmaite miary wiersza: od pięcio- do czternastozgłoskowca, przy czym najczęściej pojawiają się ośmio-, jedenasto- i trzynastozgłoskowiec bez podziału na strofy (stychiczny), o rymach parzystych, dokładnych, żeńskich,
- występowanie puenty na końcu utworu.


[1] J. Pelc, Wstęp [do:] J. Kochanowski, Fraszki, Wrocław 1991, BN I 163, s. LIII.

 

1 2 3
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW