Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Romantyzm » Juliusz Słowacki » Grób Agamemnona

Grób Agamemnona

Duch Spartan może przegonić Polaka z Termopil, bo rozpacz nie była im znana. Niezwykle wymowna jest historia trzystu obywateli Sparty, którzy w 480 roku p.n.e. pod dowództwem Leonidasa bronili tego miejsca przed wojskami króla perskiego Kserksesa, walcząc aż do śmierci ostatniego żołnierza, z przyczyn honorowych – wiedzieli bowiem, że wojna jest już przegrana.

Sytuacja ta stała się w kulturze znakiem bohaterskiego męczeństwa. Cheroneja z kolei, w której klęskę ponieśli Grecy uciekający z pola bitwy, funkcjonuje jako symbol upadku państwa. Polacy – wciąż pełni wstydu i bez nadziei – nie mogą czuć się tak dumni jak Spartanie. Poeta przyznaje się, że w jego kraju utracono już wiarę i perspektywa wyzwolenia jest tylko marzeniem. Porównuje on rodaków do Ilotów, a więc Trojan-niewolników, którzy nie mają już własnego kraju. To bardzo gorzkie i krytyczne słowa.

Kolejne strofy przynoszą dalej sięgającą ocenę przyczyn utraty niepodległości – wina spada na szlachtę, ponieważ jej przyzwyczajenia hamowały postęp i uniemożliwiły demokrację. Zgubny wpływ tej warstwy społecznej na dzieje Polski został metaforycznie określony jako działanie koszuli mitologicznej Dejaniry, która spowodowała śmierć Heraklesa w męczarniach trwających wiele godzin:

O! Polsko! póki ty duszę anielską

Będziesz więziła w czerepie rubasznym,

Poty kat będzie rąbał twoje cielsko,

Poty nie będzie twój miecz zemsty strasznym,

Poty mieć będziesz hyjenę na sobie,

I grób – i oczy otworzone w grobie.

 

Zrzuć do ostatka te płachty ohydne,

Tę – Dejaniry palącą koszulę:

A wstań jak wielkie posągi bezwstydne,

Naga – w styksowym wykąpana mule,

Nowa – nagością żelazną bezczelna –

Nie zawstydzona niczém – nieśmiertelna.

1 2 3 4 5 6 7
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW