Astrid Lindgren

Astrid Lindgren – biografia

Astrid Lindgren (1907–2002), z domu Ericsson, była szwedzką pisarką i redaktorką, jedną z najważniejszych autorek literatury dziecięcej XX wieku. Urodziła się 14 listopada 1907 roku w Näs koło Vimmerby w Smalandii, a zmarła 28 stycznia 2002 roku w Sztokholmie. Dorastała w rodzinie rolniczej, a doświadczenia wiejskiego dzieciństwa, bliskość przyrody i swoboda zabawy stały się istotnymi źródłami jej twórczości. Debiut książkowy przypadł na 1944 rok; międzynarodowy rozgłos przyniosła jej „Pippi Pończoszanka”, wydana rok później.
Do najbardziej znanych utworów Lindgren należą „Dzieci z Bullerbyn”, „Mio, mój Mio”, „Bracia Lwie Serce”, „Ronja, córka zbójnika” oraz opowieści o Emilu ze Smalandii i Karlssonie z Dachu. Pisarka łączyła realistyczne przedstawienie dziecięcej codzienności z fantastyką, humorem i przygodą. Jej bohaterowie są samodzielni, pomysłowi i zdolni do kwestionowania zasad narzucanych przez dorosłych. W utworach obecne są również poważne zagadnienia: samotność, niesprawiedliwość, śmierć, odwaga i solidarność.
Znaczenie Lindgren wiąże się z upodmiotowieniem dziecięcego bohatera i uznaniem jego uczuć, wyobraźni oraz prawa do własnego zdania. Obok twórczości literackiej prowadziła działalność publiczną, występując przeciw przemocy wobec dzieci i w obronie zwierząt. W 1958 roku otrzymała Medal Hansa Christiana Andersena. Jej pisarstwo obejmuje zarówno pogodny obraz wspólnoty i bezpieczeństwa, charakterystyczny dla Bullerbyn, jak i opowieści o buncie, zagrożeniu oraz konieczności podejmowania trudnych wyborów.