Ogród w Milanówku, pieśń nocnego wędrowca – interpretacja

Wiersz „Ogród w Milanówku, pieśń nocnego wędrowca” autorstwa Jarosława Marka Rymkiewicza pochodzi z wydanego w 2002 roku tomiku „Zachód słońca w Milanówku”, uznanego za poetycką książkę roku. Utwór ten opowiada o ciągłym poszukiwaniu Boga przez człowieka, któremu towarzyszy cała przyroda. Skupia się na szeroko pojętej kwestii wiary i drodze do odnalezienia relacji ze Stwórcą.

Burza – interpretacja

„Burza” to utwór Adama Mickiewicza, który opowiada o niebezpiecznej burzy, którą napotkał statek na morzu. Wiersz jest czwartym sonetem z pisanego w latach 1825-1826 cyklu „Sonety krymskie” i należy do tzw. tryptyku marynistycznego. Inspiracją do napisania tego utworu mógł być sztorm, który spotkał poetę podczas jego podróży po Morzu Czarnym. 

Żonkile – interpretacja

Angielski pisarz William Wordsworth, zaliczany do grupy tzw. poetów z Krainy Jezior, był m.in. twórcą wiersza Żonkile (org. I Wandered Lonely as a Cloud). Utwór ten opublikowany został w roku 1807, jednak inspirację do jego napisania stanowiło wydarzenie sprzed pięciu lat. Wordsworth głosił antyurbanizm, widok długiego pasa żonkili podczas spaceru zachwycił go, postanowił więc uwiecznić ten widok na kartach poezji.

Dziś – interpretacja

Polski poeta Kazimierz Przerwa-Tetmajer tworzył dzieła dekadenckie oraz opiewające górskie krajobrazy. Jest on także autorem utworu Dziś, który opublikowano w jego drugim zbiorze z cyklu Poezje, w 1894 roku. Wiersz ten ma szczególne znaczenie dla polskiej literatury – ma schyłkowy charakter, wskazuje na różnice pomiędzy poglądami pozytywistycznymi, a nurtami rozwijającymi się pod koniec XIX wieku, jednocześnie rozpoczynając okres Młodej Polski.

Orfeusz i Eurydyka – interpretacja

Czesław Miłosz do tej pory jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich poetów na świecie. Jest on autorem poematu pt. Orfeusz i Eurydyka, który opublikowany został w roku 2002, na łamach Tygodnika Powszechnego. Utwór ten dedykowany został pamięci Carol Thigpen-Miłosz, czyli drugiej żony artysty, która zmarła na krótko przed wydaniem dzieła. Poeta przywołuje w wierszu słynny grecki mit o tytułowych Orfeuszu oraz Eurydyce, a także Hermesie.

Nie wierzę w nic – interpretacja

Kazimierz Przerwa-Tetmajer zasłynął utworami opiewającymi tatrzańską przyrodę, ale także dziełami przepełnionymi egzystencjalną rozpaczą oraz poczuciem bezsensu. Jest autorem m.in. wiersza Nie wierzę w nic, który wszedł w skład opublikowanego w roku 1891 zbiorze Poezye. Już sam tytuł wskazuje na dekadencki nurt, utwór jest pesymistycznym wyrazem utraty wiary w jakiekolwiek idee i wartości, co było charakterystyczne dla artystów tworzących pomiędzy XIX a XX wiekiem.

Bakczysaraj – interpretacja

„Bakczysaraj” to utwór, w którym Adam Mickiewicz przedstawia tytułowe miasto Bakczysaraj – byłą stolicę chanów krymskich z dynastii Girejów. Tematem wiersza jest potęga i piękno miasta, które przeminęły. Utwór to szósty sonet z cyklu „Sonety Krymskie”, który powstawał w latach 1825-1826 i stanowi pamiątkę z podróży poety po Półwyspie Krymskim. 

Filarze Stonehenge – interpretacja

William Wordsworth był twórcą należącym do grupy tzw. angielskich poetów jezior, który urodzili związali byli z hrabstwem Kumbria i zapoczątkowali romantyzm w swoim kraju. Wiersz Filarze Stonehenge wchodzi w skład poematu Wina i żal lub Wy­pad­ki na rów­ni­nie Sa­lis­bu­ry (org. Gu­ilt and Sor­row or In­ci­dents upon Sa­lis­bu­ry Pla­in), który po raz pierwszy w całości został wydany w roku 1842 – choć jego fragmenty publikowano już w 1798. Utwór wyraża zachwyt nad zadziwiającym dorobkiem okresu neolitu i brązu.