Dałem słowo – interpretacja

Zbigniew Herbert to poeta tworzący w epoce współczesnej, który swoje lata wchodzenia w dorosłe życie musiał przeżywać w czasie II wojny światowej. Był jednym z najwybitniejszych twórców tak zwanego „pokolenia Kolumbów” lub „pokolenia straconego”, ponieważ przez trudy i grozę wojny musiał przedwcześnie dorosnąć. Odbija się to zdecydowanie na większości jego poezji i jest również widoczne w wierszu, który jest przedmiotem tej analizy i interpretacji – „Dałem słowo”.

Ponadczasowy wymiar poezji Herberta

Klasycyzm to nie tylko kategoria stylistyczno-estetyczna. W przypadku Herberta to także określona postawa wobec świata, poszukiwanie umiaru, równowagi, postawa racjonalistyczna, akcentująca więź z tradycją, zwłaszcza antyczną. To również przestrzeganie reguł i uniezależnienie się od dobra i zła. Według Platona zachowanie miary i proporcji jest zawsze piękne.

Nike, która się waha – interpretacja

Tytułowa Nike to piękna i dumna grecka bogini zwycięstwa. W rzeźbach przedstawiana jest jako młoda kobieta ze skrzydłami i gałązką oliwną w dłoni, w geście wezwania do walki. Jej postać często zdobi pomniki upamiętniające bitwy. Są one wzorowane na starożytnym posągu Nike z Samotraki (dziś stojącym w paryskim Luwrze).