Aleksandra Smusz
Wiersz ten powstał na początku 1861 r. w Paryżu, a więc w okresie gorących dyskusji patriotycznych poprzedzających powstanie styczniowe. Wówczas w środowisku polskich emigrantów i działaczy patriotycznych w kraju wiele rozmawiano na temat ojczystej przestrzeni.
Wiersz ten, podobnie jak Fortepian Szopena, Bema pamięci żałobny-rapsod czy Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie,należy do utworów Norwida poświęconych wybitnym osobistościom.
Wiersz ten, podobnie jak Fortepian Szopena, Bema pamięci żałobny-rapsod czy Do obywatela Johna Brown, należy do utworów Norwida poświęconych wybitnym osobistościom.
Wiersz ten należy do charakterystycznego w twórczości Norwida nurtu utworów poświęconych wybitnym ludziom. Bema pamięci żałobny-rapsod opatrzony jest łacińskim mottem z Żywotów sławnych mężów Korneliusza Neposa. Zawiera ono słowa słynnego wodza kartagińskiego, Hannibala, w których to przysięgał on, że nigdy nie podda się w walce z Rzymianami. W tłumaczeniu na język polski brzmią one następująco:
Cykl erotyków Leśmiana otwiera wiersz zaczynający się od słów W malinowym chruśniaku, przed ciekawych wzrokiem, które pełnią funkcję tytułu utworu, jak i całego cyklu.
Urszula Kochanowska Leśmiana pochodzi z tomu Napój cienisty (1936) i należy do cyklu pt. Postacie, którego bohaterami są różne osobliwe, najczęściej nadprzyrodzone istoty. Utwór jest balladą, o czym świadczą takie cechy, jak np. eksponowanie niezwykłych i dramatycznych wydarzeń, szkicowość fabuły (choć w tym przypadku nie jest to ballada ludowa).
Topielec Leśmiana otwiera tom Łąka i stanowi utwór o charakterze programowym, przynoszącym zarys problematyki całego zbioru.
Fabuła Dziewczyny, podobnie jak Dusiołka, cechuje się prostotą i bez trudu można ją streścić. Oto dwunastu braci usłyszało dochodzący zza muru płacz. Wyobrazili sobie, że jest to głos uwięzionej, potrzebującej pomocy Dziewczyny. Postanowili ją oswobodzić, starając się wspólnym wysiłkiem przebić mur.
Człowiek w poezji Leśmiana jest ściśle związany z naturą. Widzimy go najczęściej na tle wydarzeń nagłych, niespodziewanych i przełomowych dla jego życia, kiedy tragicznie zmaga się z rzeczywistością.
Leśmian w swoich utworach często przedstawia świat pierwotny, nieskażony przez człowieka i cywilizację, który zapełnia wyłącznie natura. Przykładem takiego wiersza może być Ballada bezludna, utworzona za pomocą rzadkiego w naszej literaturze szesnastozgłoskowca (o rymach parzystych). Pierwszą strofę rozpoczyna opis kwitnącej szmaragdowo łąki:
