Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Młoda Polska » Leopold Staff » Przedśpiew

Przedśpiew

Przedśpiew otwiera tom wierszy Leopolda Staffa pt. Gałąź kwitnąca, funkcjonuje zatem jako utwór programowy, będący zarysem tematyki całego zbioru. Tytuł odwołuje się do uroczystego nazywania poezji „śpiewem” oraz nawiązuje do tradycji antykuwówczas poezja miała charakter meliczny i była przeznaczona do śpiewania.

Słowo „przedśpiew” oznacza też to, co ma miejsce przed śpiewem, preludium do śpiewu. Ponadto tytuł można odczytywać w kontekście śpiewności realizującej się w formie regularnego trzynastozgłoskowca o rymach parzystych (aabb), który tworzy warstwę melodyjną utworu. Przedśpiew jest wierszem stychicznym, czyli bez podziału na zwrotki. Takie ukształtowanie nadaje mu potoczystości.

 

Podmiot liryczny posługuje się długimi, wielokrotnie złożonymi zdaniami i słownictwem, które odbiega od potocznego języka. To zabieg charakterystyczny dla poetyki klasycystycznej. Wszystko to sprawia, że utwór zyskuje podniosły charakter.
 
Przedśpiew jest utworem refleksyjnym i dominujący w nim nastrój to spokój. „Ja” liryczne jawi się jako spadkobierca dawnych kultur, który inspiruje się mądrością starożytnych filozofów. Na tej podstawie formułuje własne przemyślenia i uwiarygodnia je doświadczeniem. Dokonując samookreślenia, głosi pochwałę życia:
 
Czciciel gwiazd i mądrości, miłośnik ogrodów,
Wyznawca snów i piękna i uczestnik godów,
Na które swych wybrańców sprasza sztuka boska:
Znam gorycz i zawody, wiem, co ból i troska,
Złuda miłości, zwątpień mrok, tęsknot rozbicia,
A jednak śpiewać będę wam pochwałę życia.
 
„Ja” liryczne ujawnia się w pierwszej osobie liczby pojedynczej, o czym świadczą takie formy czasowników, jak np. znam czy będę, utwór prezentuje więc typ liryki bezpośredniej. Podmiot mówiący określa się mianem czciciela gwiazd i mądrości – prezentuje się zatem jako ktoś, kto zna się na astronomii, uwielbia obserwować ciała niebieskie, a także ceni intelekt. Dalej wyjawia, że jest miłośnikiem ogrodów, co z pewnością odnosi się do tego, że odnajduje upodobanie w klasycznym pięknie. Ponadto jest wyznawcą snów, czyli marzycielem i idealistą. Z kolei gody, w których uczestniczy, oznaczają, że niestrudzenie głosi on ideę miłości do ludzi i świata. Jednocześnie przedstawia się jako artysta, ktoś będący wybrańcem bogów.
 
Podmiot mówiący w Przedśpiewie nie odznacza się przy tym optymistycznym zaślepieniem, wynikającym z poznania jedynie „jasnej” strony życia, gdyż podkreśla, że nieobce są mu gorycz i zawody czy ból i troska.To człowiek dojrzały i posiadający bogate doświadczenie życiowe.
 
1 2 3 4
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Świetne ! Dziękuję, trzymajcie kciuki na jutrzejszym sprawdzianie :)

28.05.2014 r., IP: 77.89.126.170 mrałka

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW