Książę jest przedstawicielem warszawskiej arystokracji w powieści Bolesława Prusa „Lalka”. Cechują go towarzyska uprzejmość, patriotyczna deklaratywność i przywiązanie do hierarchii stanowej.
Charakterystyka księcia
Autor nie nadaje mu imienia ani nazwiska, dzięki czemu postać ma także znaczenie reprezentatywne dla środowiska. Wysoka pozycja otwiera mu dostęp do salonów i publicznego autorytetu. Nie ma potrzeby dopisywania szczegółowego wieku, rodziny czy niepotwierdzonych cech fizycznych.
Książę chętnie mówi o potrzebach kraju i interesie wspólnym. Nie jest całkowicie pozbawiony uczuć: potrafi się wzruszyć i szuka sposobów działania. Jego słabość ujawnia się jednak w rozbieżności między podniosłym językiem a praktyczną samodzielnością. Chętnie korzysta z cudzej energii, wiedzy i pieniędzy.
W relacji z Wokulskim dostrzega użyteczność człowieka spoza własnej warstwy. Zainteresowanie kupcem nie oznacza jednak pełnego odrzucenia uprzedzeń. Potrafi oceniać go z góry, ponieważ to urodzenie pozostaje dla niego ważną miarą społecznej wartości.
Jego system wartości łączy odpowiedzialność za kraj z przekonaniem o szczególnej roli elit. Prus pokazuje, że takie poczucie misji może istnieć bez dostatecznej gotowości do zmiany własnych przyzwyczajeń. Dobra intencja nie zastępuje skutecznego działania.
Książę nie przechodzi zasadniczej przemiany. Nie jest prostym czarnym charakterem, lecz przykładem ograniczeń środowiska, które chce przewodzić społeczeństwu bez pełnego uznania jego różnorodności. Jego postać pozwala krytycznie ocenić patriotyzm pozostający głównie formą salonowego zachowania.