Wysocki jest ubogim warszawskim furmanem, któremu pomaga Stanisław Wokulski w powieści Bolesława Prusa „Lalka”. Wyróżniają go przywiązanie do rodziny, uczciwość i wdzięczność, choć bieda chwilowo odbiera mu możliwość samodzielnego działania.
Charakterystyka Wysockiego
Bohater utrzymuje bliskich własną pracą. Utrata konia pozbawia go podstawowego narzędzia zarobku i pogrąża rodzinę w niedostatku. Jego zaniedbanie i zły stan materialny należy odczytywać jako skutek położenia życiowego, a nie automatyczny dowód lenistwa.
Wysocki jest pracowity, lecz zależny od warunków. Potrzebuje nie tyle trwałego zastąpienia własnego wysiłku jałmużną, ile możliwości powrotu do zawodu. Pomoc Wokulskiego pokazuje różnicę między doraźnym datkiem a wsparciem przywracającym rodzinie źródło utrzymania.
O dobroczyńcy pamięta także wtedy, gdy najpilniejszy kryzys mija. Okazuje gotowość służenia i przekazuje informacje o sprawach ludzi ze swego otoczenia. Lojalność wynika z osobistego doświadczenia dobra, nie z salonowej uprzejmości ani oczekiwania awansu.
Przy charakterystyce trzeba odróżnić furmana od jego brata, kolejarza spod Skierniewic. To brat Wysockiego ratuje Wokulskiego w sytuacji zagrożenia na torach. Związek obu postaci ukazuje szerszą sieć solidarności, ale nie pozwala przypisywać jednemu wszystkich czynów drugiego.
Zmiana sytuacji Wysockiego polega na odzyskaniu możliwości pracy, nie na całkowitej przemianie osobowości. Jest pozytywnym przykładem człowieka, którego wartość pozostaje niewidoczna przy ocenie opartej wyłącznie na majątku. Jego los uzasadnia ideę pomocy wzmacniającej samodzielność.