Balladyna, tytułowa bohaterka dramatu Juliusza Słowackiego „Balladyna”, jest bezwzględną zbrodniarką, która dla zdobycia bogactwa i władzy dopuszcza się kolejnych morderstw. Bezpośrednio zabija cztery osoby: Alinę, Gralona, Grabca i Fon Kostryna. Przyczynia się również do śmierci Pustelnika, Kirkora i własnej matki. Każda zbrodnia prowadzi do następnej, a bohaterka stopniowo zatraca wszelkie zasady moralne.
Zabójstwo Aliny
Alina jest pierwszą ofiarą Balladyny. Siostry rywalizują w konkursie zbierania malin, którego zwyciężczyni ma zostać żoną bogatego rycerza Kirkora. Alina szybko napełnia swój dzbanek, natomiast Balladyna zbiera znacznie mniej owoców. Starsza siostra nie potrafi pogodzić się z porażką, ponieważ małżeństwo z Kirkorem traktuje jako szansę na wyrwanie się z ubóstwa.
Balladyna zabija Alinę nożem w lesie, a następnie zabiera jej maliny. Motywem morderstwa jest zazdrość, egoizm i pragnienie zdobycia bogactwa. Po powrocie do domu kłamie, że siostra uciekła z kochankiem. Na czole Balladyny pojawia się krwawa plama, której nie można zmyć. Znamię symbolizuje popełnioną zbrodnię i wyrzuty sumienia. Zabójstwo Aliny rozpoczyna moralny upadek bohaterki.
Zabójstwo Gralona
Gralon jest rycerzem i posłańcem Kirkora, który przybywa do zamku z wiadomościami od swojego pana. Balladyna zaczyna się go obawiać, ponieważ dowiaduje się, że podczas podróży odwiedził Pustelnika. Podejrzewa, że mężczyzna może wiedzieć o jej wcześniejszej zbrodni. Kostryn również dostrzega zagrożenie i postanawia pomóc Balladynie w pozbyciu się niewygodnego świadka.
Gralon zostaje zamordowany przez Balladynę i Kostryna. Kiedy dowódca straży atakuje posłańca, Balladyna zdejmuje miecz ze ściany i zadaje Gralonowi śmiertelny cios od tyłu. Morderstwo ma zapewnić jej bezpieczeństwo i uniemożliwić ujawnienie tajemnic. Jest to pierwsza zbrodnia popełniona wspólnie z Kostrynem, który staje się jej najważniejszym wspólnikiem.
Zabójstwo Grabca
Grabiec jest dawnym ukochanym Balladyny, którego Goplana obdarza magiczną koroną Popielów. Mężczyzna pojawia się na uczcie w zamku Kirkora, nie zdając sobie sprawy ze znaczenia posiadanego insygnium. Balladyna rozpoznaje go i postanawia zdobyć koronę, ponieważ pragnie objąć królewski tron.
Balladyna zakrada się nocą do komnaty Grabca i zabija go nożem. Mężczyzna staje się ofiarą jej żądzy władzy, chociaż sam nie zamierza walczyć o panowanie nad państwem. Zabójstwo jest zaplanowane i wynika z chłodnej kalkulacji. Bohaterka traktuje życie dawnego ukochanego jako przeszkodę na drodze do zdobycia królewskiej korony.
Zabójstwo Fon Kostryna
Fon Kostryn jest kochankiem i najbliższym wspólnikiem Balladyny. Pomaga jej popełniać zbrodnie, organizować wojsko i walczyć o tron. Po zwycięstwie nad Kirkorem Balladyna zaczyna jednak obawiać się Kostryna. Mężczyzna zna jej tajemnice, a ponadto może zażądać udziału we władzy.
Balladyna zabija Kostryna, podając mu zatruty chleb. W ten sposób usuwa ostatniego wspólnika, który mógłby zagrozić jej panowaniu. Kostryn umiera wkrótce po spożyciu trucizny. Jest to zbrodnia szczególnie wyrachowana, ponieważ Balladyna morduje człowieka, z którym wcześniej współpracowała w dążeniu do zdobycia korony.
Śmierć Pustelnika, Kirkora i Wdowy
Balladyna odpowiada również za śmierć osób, których nie zabija własnoręcznie. Na jej polecenie Kostryn organizuje zamordowanie Pustelnika, prawowitego króla Popiela III, który posiada niebezpieczną dla niej wiedzę. Starzec zostaje powieszony w pobliżu swojej pustelni. Kirkor ginie natomiast podczas bitwy z wojskami Balladyny i Kostryna. Bohaterka uczestniczy w spisku przeciwko własnemu mężowi, ponieważ pragnie zdobyć władzę królewską.
Tragiczną konsekwencją jej postępowania jest także śmierć Wdowy, matki Balladyny. Kobieta staje przed sądem królewskim i skarży się na okrucieństwo własnej córki, ale odmawia ujawnienia jej imienia. Zostaje poddana torturom, podczas których umiera. Balladyna pozwala na jej cierpienie, ponieważ bardziej obawia się utraty władzy niż śmierci najbliższej osoby.
Wszystkie zbrodnie Balladyny wynikają z zazdrości, strachu przed ujawnieniem prawdy lub niepohamowanej żądzy władzy. Bohaterka początkowo zabija, aby zdobyć bogatego męża, a później morduje, aby chronić swoje tajemnice i utrzymać zdobyty tron. Ostatecznie sama zostaje ukarana. Jako królowa wydaje trzy wyroki śmierci za przestępstwa, których się dopuściła, po czym ginie rażona piorunem.