Wiersz „Póki my żyjemy” jest formą apokaliptycznej wizji opartej na przemyśleniach dotyczących sytuacji Polski. Podmiot liryczny występuje w pierwszej osobie liczby pojedynczej i opisuje nalot bombowy na Warszawę. Wiersz jest niezwykle mocny w wyrazie i sugestywny, przede wszystkim ze względu na wyszukane epitety i spiętrzone metafory:
Wiersz „Oda do turpistów” pochodzi z 1962 roku. Jest to utwór znany, od jego tytułu zwykło się nazywać grupę poetów, którzy za wartość estetyczną uważali brzydotę, turpistami. Sam termin został zresztą wymyślony przez Przybosia.
Przyboś pisał pierwsze wiersze już w 1916 roku. Jednakże za właściwy debiut literacki uznawał druk wiersza Cieśle w „Skamandrze” w 1922 roku. Na początku drogi twórczej związał się z grupą negatywistów oraz z klubem „Dionizy” (którego był współzałożycielem). Jednakże bardzo szybko stał się głównym przedstawicielem Awangardy Krakowskiej. W latach 1926-1933 opublikował wiele artykułów polemicznych i programowych na łamach „Zwrotnicy” oraz „Linii”.
Julian Przyboś (ur. 1901, zm. 1970) – polski poeta i eseista. Urodził się w rodzinie chłopskiej. Uczęszczał do gimnazjum w Rzeszowie. Uchodził za szkolnego poetę i nadwornego recytatora. Założył Koło Artystyczno-Literackie, które potem przemieniło się w Klub Artystyczny „Dionizy”. W 1923 roku założył grupę negatywistów (razem z Józefem Edwardem Dutkiewiczem, Janem Brzękowskim, Janem Alfredem Szczepańskim).
Utwór „Ze wsi” należy do arkadyjsko-sielankowego nurtu poezji Czechowicza. Podmiot liryczny opisuje w wierszu wiejski krajobraz, ukazując jego cudowność, piękno harmonię, a nawet swoistą baśniowość. Tym samym staje się piewcą polskiej wsi.
Wiersz „Na wsi” pochodzi z tomu Kamień (1927). Utwór można zaliczyć do sielankowo-arkadyjskiego nurtu poezji Czechowicza. W tych wierszach Czechowicz opiewa wspaniałość polskiego wiejskiego pejzażu, skupiając się przede wszystkich na okolicach Lublina.
Wiersz „Żal” pochodzi z tomu nuta człowiecza. Utwór Czechowicza przeraża dziś czytelników wizjami, które okazały się być trafne. Żal powstał pomiędzy I a II wojną światową. Jak wiadomo, Czechowicz brał czynny udziałw I wojnie światowej, w związku z tym przerwał naukę. Na samym początku II wojny światowej zmarł, trafiony kulą. W utworze został ukazany obraz po bitwie oraz apokaliptyczne pejzaże.
Czechowicz był przede wszystkim wybitnym poetą i to właśnie liryka stanowi dominantę jego twórczości artystycznej. Poza tym w dorobku pisarza należy zwrócić uwagę na artykuły, recenzje i wypowiedzi o poezji, ponadto kilka opowiadań i „skrótów opowieści” (w których fantastyka łączy się z elementami autobiograficznymi). Wiadomo, że Czechowicz pracował także nad powieściąBerło, jednak utwór nie został ukończony, ponadto nie zachował się do naszych czasów.
Józef Czechowicz (ur. 15 marca 1903 roku, zm. 9 września 1939 roku) – polski poeta. Wywodził się z ubogiej rodziny wiejskiej. Wcześnie został osierocony przez ojca, dzieciństwo spędził w trudnych warunkach.
Jan Twardowski to najpopularniejszy współczesny poeta religijny. Tym, co wyróżnia jego poezję, jest bez wątpienia prostota przekazu, za sprawą której autor przemycał do swoich utworów ważne prawdy na temat życia i losu człowieka. W wierszu „Stwarzał” Twardowski podejmuje refleksję dotyczącą boskiego dzieła stworzenia.