Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Renesans » Mikołaj Sęp Szarzyński » Sonet III. Do Najświętszej Panny

Sonet III. Do Najświętszej Panny

Sonet III to jedyny utwór Szarzyńskiego, w którym pojawia się Matka Boska[1]. Przynosi całkowicie inną wizję kobiety niż poprzedni utwór cyklu (w Sonecie II jest mowa o poczętym ze wstydem i zrodzonym w bólu człowieku).

Należy też pamiętać, że Antonin z Przemyśla zaświadczył o dziwnie niezwykłej „wedle swego stanu” pokorze Mikołaja Sępa Szarzyńskiego, gorliwego służki Marii Panny. W utworze tym Sęp, odwołując się do kultu Maryi, w sposób niemal ostentacyjny poruszył szczególnie drażliwy temat dla współczesnych mu protestantów[2].


Wiersz ten jest zaskakujący, prośba do Maryi staje się bowiem zawoalowaną modlitwą do Boga. Podmiot modlący się, nie mogąc myślą i wyobraźnią dosięgnąć Najwyższego, zwraca się do Jego najbliższego otoczenia. W Matce Boskiej widzi on dialektykę cnót[3]:

 

 

Panno bezrówna, stanu człowieczego

Wtóra ozdobo, nie psowała w której

Pokora serca ni godność pokory,

Przedziwna Matko Stworzyciela swego!

 

Maria to „wtóra ozdoba stanu człowieczego”, druga po Chrystusie-słońcu świata pośredniczka między ludźmi a Stwórcą. Podmiot liryczny podkreśla, że jej godności i dostojeństwu – paradoksalnie – zawsze towarzyszyła pokora i skromność. Wszakże trzeba niezwykłej łaski, by pokora „nie psowała serca” ani godność pokory[4].

 

Modlący się bohater przywołuje historię zbawienia, w której zgładzeniu szatana towarzyszyło wniebowzięcie Maryi:

 

Ty, głowę starwszy smoka okrutnego,

Którego jadem świat był wszystek chory,

Wziętaś jest w niebo nad wysokie chory,

Chwalebna, szczęścia używasz szczerego.

 

1 2 3 4
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW