Monteki i jego żona są rodzicami Romea w tragedii Williama Szekspira „Romeo i Julia”. Łączą przywiązanie do syna z uczestnictwem w rodowej wrogości, przez którą nie potrafią zapewnić mu poczucia bezpieczeństwa.
Charakterystyka Montekich
Należą do wpływowej, zamożnej rodziny Werony, rywalizującej z Kapuletami. Autor nie podaje dokładnych danych o ich wieku ani szczegółowego portretu zewnętrznego. Oboje występują jako rodzice oraz przedstawiciele rodu, którego pozycja wpływa na wybory młodego pokolenia.
Ojciec jest porywczy i dumny. W ulicznym starciu chce zmierzyć się z Kapuletem, a żona próbuje go powstrzymać. Scena pokazuje, że starsi nie tylko przekazują konflikt młodym, ale sami wzmacniają jego emocjonalną siłę.
Jednocześnie rodzice martwią się smutkiem Romea. Monteki próbuje zrozumieć, dlaczego syn stroni od innych, i korzysta z pomocy Benwolia. Nie jest wobec niego obojętny ani wyłącznie surowy. Trudność polega na tym, że troska o bliskiego nie prowadzi od razu do zakwestionowania zasad rządzących rodziną.
Pani Monteki szczególnie mocno przeżywa zagrożenie dotyczące syna. Jej śmierć zostaje powiązana z rozpaczą po jego wygnaniu, co potwierdza siłę macierzyńskiego przywiązania. Nie otrzymujemy jednak rozbudowanego obrazu jej samodzielnych poglądów i nie należy go dopowiadać.
Po śmierci młodych Monteki uczestniczy w pojednaniu i chce uczcić Julię. Przemiana przychodzi dopiero pod wpływem nieodwracalnej straty. Rodzice Romea budzą współczucie, lecz ich los unaocznia, że miłość rodzinna nie wystarcza, jeśli współistnieje ze zgodą na odziedziczoną nienawiść.