Przejdź do treści
Lekcjapolskiego.pl

Powrót posła – najważniejsze cytaty

Autorka opracowania
Natalia Dąbrowska
Ostatnia aktualizacja
Epoka literacka
Oświecenie

Podkomorzy:

Ten to nieszczęsny nierząd, to sejmów zrywanie
Kraj zgubiło, ściągnęło obce panowanie,
Te zaborów, te srogich klęsk naszych przyczyną.
I my sami byliśmy nieszczęść naszych winą!
Gnijąc w zbytkach, lenistwie i biesiad zwyczaju
Myśleliśmy o sobie, a nigdy o kraju.

(Akt I, scena II)

Podkomorzy:

Człek cnotliwy jest stałym, człek próżny upartym.

(Akt I, scena II)

Podkomorzy:

Narody szybkim pędem do upadku lecą,
Lecz długo trzeba czekać, niźli się oświecą.

(Akt I, scena II)

Teresa:

Lecz ja spokojne życie nad przepych przekładam
I w modach, i w Warszawie szczęścia nie zakładam

(Akt I, scena VI)

Walery:

Ojcze, bodajby Bóg Cię najdłużej zachował!
Jeźlim się nienagannie w urzędzie sprawował,
Winienem to przestrogom, które mi dawałeś,
Prawidłom, co z dzieciństwa w serce mi wpajałeś,
Żebym kochał ojczyznę i trzymał się cnoty.

(Akt I, scena IX)

Walery:

Publicznego szacunku ten tylko beśpieczny,
Kto cnotliwie pracuje, ludziom pożyteczny:
Ale go nie otrzyma, kto tylko próżnuje.

(Akt II, scena IV)

Starosta:

Lecz te diabelskie książki bałamucą głowę,
Te was przenoszą w jakieś dziwaczne krainy
I każą płakać, wzdychać, choć nie ma przyczyny.

(Akt II, scena IX)

Podkomorzy:

Bodajbyśmy, wraz dzieląc pomyślne godziny
Między słodkim staraniem krewnym i domowi,
I tym, co się należy własnemu krajowi,
Cnotliwie wszyscy w zgodzie i jedności żyli
I na szczęście ojczyzny i dzieci patrzyli.

(Akt III, scena VII)