Przejdź do treści
Lekcjapolskiego.pl

Michał Klepfisz – charakterystyka

Autorka utworu
Hanna Krall
Autor opracowania
Tomasz Borowy
Ostatnia aktualizacja

Michał Klepfisz, bohater przywoływany w reportażu „Zdążyć przed Panem Bogiem” Hanny Krall, jest inżynierem i uczestnikiem żydowskiego ruchu oporu. Pomaga przygotowywać środki walki, a podczas powstania ginie, osłaniając przedarcie się towarzyszy. Jego odwaga wyrasta z odpowiedzialności i kompetencji, bez potrzeby ostentacyjnego demonstrowania waleczności.

Charakterystyka Michała Klepfisza

Klepfisz należy do ludzi wykorzystujących fachową wiedzę w konspiracji. Chodzi na spotkania ze Zbigniewem Lewandowskim, „Szyną”, który przekazuje instrukcje dotyczące otrzymywanych środków walki. Uczy się szybko i potrafi objaśniać je później kolegom. Nie jest więc wyłącznie wykonawcą rozkazów. Jego przygotowanie techniczne zwiększa możliwości grupy, mającej skromne uzbrojenie. Z relacji wyłania się człowiek, którego przydatność wynika z umiejętności łączenia wiedzy z konkretnym zadaniem.

Lewandowski pamięta go jako wysokiego, szczupłego szatyna, cichego i spokojnego. Przez lata nie zna jego nazwiska, dopiero Krall rozpoznaje w tym opisie Klepfisza. Niepozorność zachowania nie oznacza małej odwagi. Instruktor zwraca uwagę, że w szczególnie trudnych akcjach najpewniejsi nie zawsze okazują się ludzie głośno podkreślający własną brawurę. Klepfisz skupia się na pracy i dobrze rozumie to, czego się od niego oczekuje. Jego opanowanie ma większe znaczenie niż zewnętrzny wizerunek wojownika.

Podczas walk na terenie fabryki szczotek zasłania własnym ciałem niemiecką broń maszynową, umożliwiając innym przejście. Ponosi śmierć 20 kwietnia 1943 roku, ratując towarzyszy. Czyn pokazuje gotowość postawienia ich szansy ponad własnym bezpieczeństwem. Edelman pamięta go z uznaniem, ale nie rozbudowuje tej sceny w widowiskową opowieść o pomnikowym bohaterze. Istotny pozostaje konkretny skutek: dzięki niemu grupa może się przedrzeć. Pośmiertne odznaczenie Krzyżem Virtuti Militari dowodzi, że wiadomość o oporze dociera poza mury.

Reportaż przypomina także rodzinę Klepfisza. Jego żona i córka przeżywają, ukrywane przy pomocy Marysi Sawickiej, związanej przed wojną ze sportem i jego siostrą. Na cmentarzu znajduje się grób symboliczny. Te szczegóły przywracają osobisty wymiar człowiekowi znanemu z wojennego czynu. Utwór nie daje natomiast podstaw do rozbudowanego opisu jego codziennych myśli czy wszystkich relacji rodzinnych. Klepfisz zasługuje na szacunek jako człowiek fachowy, spokojny i zdolny do poświęcenia w rzeczywistej potrzebie, a nie dla samego utrwalenia własnej legendy.