Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Współczesność » Czesław Miłosz » Moja wierna mowo

Moja wierna mowo

Liryk spaja klamra kompozycyjna, gdyż w ostatniej strofie pojawiają się motywy z pierwszej zwrotki: apostrofa do mojej wiernej mowy oraz obraz miseczki z kolorami, tym razem dookreślonymi jako jasne i czyste.

 

Oczywiście wierna mowa nie odnosi się wyłącznie do języka polskiego – jest raczej synekdochą szeroko pojmowanej polskości, do której tęskni poeta-emigrant (synekdocha to środek stylistyczny polegający na zastąpieniu nazwy przedmiotu nazwą części przedmiotu – bądź na odwrót). Staje się zatem synonimem polskiej kultury, tradycji, obyczajów itp.

 

Moja wierna mowa Miłosza przypomina o zasadniczej funkcji języka ojczystego, scalającego zbiorowość nierozerwalnym węzłem, ale też dającego osamotnionej jednostce schronienie, które umożliwia odbudowanie tożsamości w obcej przestrzeni.

 

Na przedstawione w utworze refleksje składają się różne i nieraz sprzeczne elementy postawy poety: wdzięczność i przywiązanie do mowy-ojczyzny, poczucie wyobcowania i tęsknota, uprzedzenie wobec rodzimych wartości, zwątpienie, rezygnacja, wreszcie przełamanie niechęci do kraju i duma z roli obrońcy ojczystej mowy. Monolog ten jest więc zapisem rozmowy podmiotu lirycznego z samym sobą.

 

O takim ukształtowaniu wypowiedzi poety świadczą także liczne sformułowania o charakterze kolokwialnym, stanowiące kontynuację jego wewnętrznego dialogu (Myślałem że […], Teraz przyznaję się do zwątpienia, Są chwile kiedy wydaje się, że […], Ale bez ciebie kim jestem, No tak, kim jestem bez ciebie, Rozumiem, to ma być moje wychowanie, […] może jednak to ja muszę ciebie ratować.

 

(z tomu Miasto bez imienia, 1969 r.)

1 2 3 4 5 6 7
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

Wiersz aktualny w dzisiejszych czasach, w dobie masowych emigracji na Zachód

18.08.2014 r., IP: 31.2.4.239 Polish girl

Bardzo dobra interpretacja wiersza, sprawny język. Gratuluję. Można byłoby odwołać się do świetnego eseju Jana Prokopa "Antynomie Miłosza", fragment: (...) Fali dzikości Miłosz usiłuje przeciwstawić kruchą tarczę Rozumu, Prawdy, Dobra. Epoce wielbiącej relatywizm - przeciwstawia Wartości. (...) Jego poezja ma wiele wspólnego z zamawianiem i zaklęciem, jest bowiem odwracaniem zła, nieszczęścia, chaosu, wołaniem o nadzieję.

24.02.2013 r., IP: 159.205.120. Nauczycielka polskiego

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW