opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Juliusz Słowacki - informacje o autorze

Juliusz Słowacki (ur. 4 września 1809 roku w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849  r. w Paryżu). Jeden z najwybitniejszych twórców polskiego romantyzmu, poeta, dramaturg, epistolograf, określany jako jeden z trzech Wieszczów Narodowych  – obok Adama Mickiewicza i Zygmunta Krasińskiego.

Młodość Juliusza Słowackiego

 

Słowacki wychował się w rodzinie o tradycjach intelektualno-artystycznych. Jego ojciec Euzebiusz pracował jako profesor literaturoznawstwa w Uniwersytecie Wileńskim. Matka poety Salomea była także osobą wszechstronnie wykształconą i miłośniczką literatury. Autora Kordiana łączyła z nią niezwykle silna więź. Salomea Słowacka po śmierci męża i wejściu w drugi związek zaczęła prowadzić salonik literacki, którego gośćmi byli ważni przedstawiciele polskiej kultury, stąd też przyszły artysta już od młodych lat przebywał w towarzystwie sprzyjającym rozwojowi jego talentu. W ten sposób poeta poznał Adama Mickiewicza, swojego późniejszego wielkiego rywala, a także pierwszą i nieodwzajemnioną miłość, Ludwikę Śniadecką. W latach 1825-1828 Słowacki studiował prawo w Wilnie. W 1829 roku objął w Warszawie posadę aplikanta w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Na początku 1830 roku debiutował anonimowo powieścią poetycką Hugo. Po wybuchu powstania listopadowego poeta okazał się niezdolny do służby wojskowej, dlatego podjął pracę w powstańczym Biurze Dyplomatycznym. 25 lipca 1831 roku, w ramach misji dyplomatycznej zleconej przez powstańczy Rząd Narodowy, udał się z listami do polskich przedstawicieli w Paryżu i w Londynie.

Pobyt na emigracji i śmierć

Słowacki dobrze czuł się w Anglii, stąd postanowił pozostać dłużej na emigracji. Wkrótce po tym udał się do Paryża, który zawiódł go jednak ze względu na stosunki wśród mieszkających tam Polaków oraz z powodu nastrojów panujących po opublikowaniu przez Mickiewicza słynnych Dziadów cz. III.

Pod koniec 1832 roku Słowacki przeniósł się do Szwajcarii, nad Jezioro Genewskie. Czas wykorzystywał tam głównie na pisanie, przesiadywanie w bibliotekach, spotkania i wycieczki łodzią, czego owocem jest chociażby utwór Rozłączenie. W 1836 poeta wyjechał z Genewy do Rzymu, gdzie zaprzyjaźnił się z Zygmuntem Krasińskim. Po kilku miesiącach znów zmieniał miejsce pobytu, kolejno na Neapol, Sorrento, następnie od sierpnia 1836 do czerwca 1837 przebył Grecję, Egipt, Syrię i Palestynę, po czym ponownie osiadł w Paryżu. Tam nieco ponad rok był wraz z razem z Adamem Mickiewiczem członkiem Koła Sprawy Bożej, założonego przez Andrzeja Towiańskiego.

 

Słowacki nigdy się nie ożenił. Utrzymywał się z pieniędzy matki, które inwestował i pomnażał na giełdzie, dzięki czemu mógł oddawać się pisaniu (w przeciwieństwie do innych romantyków z powodzeniem umiał zarabiać pieniądze). Często chorował. Tęsknił za matką – z powodu oddalenia od niej czuł się niespokojny i nieszczęśliwy. W 1848 roku chciał wziąć udział w powstaniu wielkopolskim, dlatego też wyjechał z Paryża, lecz nie zrealizował swojego zamiaru.

W 1849 roku zmarł na gruźlicę i został pochowany na cmentarzu Monmartre w Paryżu.

W roku 1927 jego zwłoki – na polecenie marszałka Józefa Piłsudskiego – zostały przewiezione do Polski. Prochy poety złożono w Krypcie Wieszczów Narodowych obok Adama Mickiewicza w Katedrze na Wawelu.

Autor opracowania: Aleksandra Smusz
Dodaj swoją opinię:

Nie dodano jeszcze opinii. Czekamy na Twój głos!

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Kontakt | Polityka prywatności