Lotta jest córką komisarza, narzeczoną, a później żoną Alberta w powieści Johanna Wolfganga Goethego „Cierpienia młodego Wertera”. Łączy czułość, odpowiedzialność i wrażliwość na sztukę z trudnością wyznaczenia granic relacji z Werterem.
Charakterystyka Lotty
Po śmierci matki opiekuje się licznym młodszym rodzeństwem. Werter przedstawia ją jako zgrabną dziewczynę średniego wzrostu, przy pierwszym spotkaniu w białej sukni z bladoróżowymi kokardami. Trzeba pamiętać, że obraz ten pochodzi z perspektywy zakochanego narratora i podlega idealizacji.
Lotta jest opiekuńcza w codziennym działaniu. Rozdzielanie chleba dzieciom pokazuje uwagę na indywidualne potrzeby, cierpliwość i przyjęcie obowiązku. Jej serdeczność nie ogranicza się do wzruszeń: organizuje życie domu i daje bliskim poczucie bezpieczeństwa.
Jednocześnie lubi taniec, lekturę i rozmowę. Wspólnota artystycznych przeżyć zbliża ją do Wertera, który odnajduje w niej osobę rozumiejącą jego wrażliwość. Nie jest jednak wyłącznie wytworem jego marzenia: ma własne zobowiązania i związek z Albertem.
Życzliwość wobec Wertera staje się źródłem napięcia. Lotta nie chce go krzywdzić, lecz nie potrafi od początku całkowicie ograniczyć kontaktu. Później stara się wyznaczyć granice, świadoma cierpienia i niebezpiecznej intensywności jego uczucia. Jej wzruszenie nie daje podstaw do uznania, że planuje porzucić męża.
Nie przechodzi przemiany polegającej na odrzuceniu zasad. Coraz mocniej doświadcza konfliktu między współczuciem a małżeńską wiernością. Budzi szacunek za odpowiedzialność, a zarazem zrozumienie dla niepewności. Jej postać pokazuje trudność niesienia pomocy komuś, kto nadaje bliskości znaczenie przekraczające możliwą wzajemność.