Marta jest dawną mamką i najbliższą domową opiekunką Julii w tragedii Williama Szekspira „Romeo i Julia”. To serdeczna, gadatliwa i praktyczna kobieta, której przywiązanie do wychowanki nie oznacza pełnego zrozumienia jej ideału miłości.
Charakterystyka Marty
Bohaterka należy do służby Kapuletów i zna Julię od niemowlęctwa. Wspomina własną zmarłą córkę Zuzannę oraz męża. Jej opowieści pokazują doświadczenie codziennego życia i upływ czasu; nie pozwalają jednak ustalić dokładnego wieku ani szczegółowego wyglądu.
Marta jest czuła i bezpośrednia. Posługuje się pieszczotliwymi określeniami, pamięta drobiazgi z dzieciństwa Julii i chętnie mówi o własnych przeżyciach. Rozbudowane dygresje i dosadne żarty nadają jej rys komiczny, lecz nie unieważniają rzeczywistej bliskości z dziewczyną.
Pomagając w kontaktach z Romeem, okazuje lojalność i gotowość do wysiłku. Rozumie potrzeby młodej kobiety inaczej niż oficjalny świat rodzinnych ustaleń. Zarazem miłość postrzega bardziej praktycznie niż Julia: bezpieczeństwo i korzystna przyszłość ważą dla niej więcej niż nienaruszalność romantycznego zobowiązania.
Dlatego po wygnaniu Romea radzi wychowance poślubić Parysa. Z jej perspektywy jest to wyjście rozsądne, lecz dla Julii oznacza zdradę najważniejszej wartości. Pęknięcie ich relacji pokazuje granicę troski, która nie potrafi uznać cudzych zasad.
Marta nie staje się osobą wrogą Julii. Pozostaje do niej przywiązana, ale traci rolę bezwarunkowej powierniczki. To postać ludzka i niejednoznaczna: serdeczność oraz poświęcenie łączą się u niej z ograniczeniami wyobraźni i gotowością do kompromisu nieakceptowalnego dla wychowanki.