Tybalt jest krewnym Julii, należącym do rodu Kapuletów w tragedii Williama Szekspira „Romeo i Julia”. To wojowniczy, dumny i gwałtowny młody szlachcic, który rodzinny honor utożsamia z bezwzględną wrogością wobec Montekich.
Charakterystyka Tybalta
Jest krewnym pani Kapulet i funkcjonuje w zamożnym środowisku Werony. Dokładny wiek oraz szczegóły wyglądu nie zostają określone. Jego umiejętności szermiercze są przedmiotem uwag Merkucja, choć należy pamiętać, że wypowiadający je bohater posługuje się także kpiną.
Tybalt wyróżnia się zaczepnością i niechęcią do zgody. Gdy Benwolio próbuje przerwać uliczną walkę, interpretuje wyciągnięty miecz jako powód do ataku, nie do uspokojenia sytuacji. Sam mówi o nienawiści do pokoju i Montekich. Nie interesuje go ocena człowieka niezależna od przynależności rodowej.
Jest bardzo wrażliwy na to, co uznaje za obrazę. Obecność Romea na przyjęciu traktuje jak prowokację, chociaż młodzieniec nie występuje przeciw gospodarzom. Polecenie Kapuleta powstrzymuje go przed natychmiastową walką, lecz nie usuwa urazy. Pokazuje to zdolność podporządkowania się starszemu przy jednoczesnym pielęgnowaniu gniewu.
W późniejszym spotkaniu szuka pojedynku i odrzuca pojednawczą postawę Romea. Jego zachowanie świadczy o odwadze fizycznej, ale także o ubóstwie moralnej wyobraźni: odpowiedzią na napięcie jest dla niego przemoc. Śmiertelne zranienie Merkucja podczas interwencji Romea pokazuje, że ważniejsza od poszanowania życia staje się dla niego przewaga w starciu.
Tybalt nie przechodzi przemiany i pozostaje wierny logice odwetu. Odwaga bez opanowania staje się u niego wadą niszczącą innych. Jako postać pokazuje, jak rodzinny konflikt może zastąpić samodzielne myślenie oraz uczynić honor usprawiedliwieniem niepotrzebnej krzywdy.