Marianna jest młodą kobietą, której Wokulski pomaga zmienić życie w powieści Bolesława Prusa „Lalka”. To osoba skrzywdzona, nieufna i spragniona bezpieczeństwa, zdolna do podjęcia pracy mimo doświadczenia wykorzystania.
Charakterystyka Marianny
W rozmowie z Wokulskim mówi, że ma dziewiętnaście lat, choć przedstawiana jest jako młodsza. Bohater spotyka ją w kościele; jej jaskrawy strój i makijaż zwracają uwagę otoczenia. Nie należy utożsamiać tej sceny z pełnym portretem urody: ważniejsza jest społeczna reakcja na jej wygląd.
Żyje w zależności od ludzi czerpiących korzyść z prostytucji. Dług i groźby utrudniają odejście. Jej nieufność ma racjonalne źródło w doświadczeniu przemocy, a nie jest dowodem złej woli. Obawia się, że kolejna obietnica pomocy okaże się pułapką.
Potrafi mówić o materialnych warunkach życia bez upiększeń. Zwraca uwagę, że niskie wynagrodzenie nie pozwala się utrzymać. Nie przyjmuje łatwo pouczeń, ponieważ zna przepaść między moralnym nakazem a realną możliwością jego spełnienia. Pomoc Wokulskiego daje jej warunki do nauki i uczciwej pracy.
W małżeństwie z Węgiełkiem szuka trwałej więzi. Gdy spotyka Starskiego, ujawnia, że to on ją skrzywdził. Reakcja męża sprawia, iż przeszłość ponownie staje się narzędziem jej upokorzenia. Powieść nie pozwala sprowadzić bohaterki do raz przypisanej społecznej etykiety.
Jej przemiana polega na zmianie warunków i podjęciu innego życia, nie na cudownym zatarciu pamięci. Budzi współczucie oraz szacunek za próbę odbudowy samodzielności. Los Marianny odsłania niesprawiedliwość osądu, który surowiej traktuje skrzywdzoną kobietę niż korzystającego z przewagi mężczyznę.
