Drogie koleżanki, drodzy koledzy!
Cieszę się, że udało nam się tu dziś tak licznie zebrać; chcę bowiem opowiedzieć Wam o wyjątkowo istotnej kwestii i przekonać Was do pewnego punktu widzenia. Chodzi mianowicie o to, że w życiu zawsze warto dążyć do poznawania czegoś nowego. To ogromna wartość, którą należy doceniać bez względu na wszystko. Oczywiście wiem, że pozostanie na znajomym gruncie, wśród rzeczy, które się już zna, jest wygodne i niesie ze sobą poczucie bezpieczeństwa. Nowość może jednak przynieść wiele korzyści. Jeśli mi nie wierzycie, postaram się to udowodnić, sięgając po przykłady ze znanych Wam dzieł literackich. Jako przykłady posłużą nam dziś Antoine de Saint-Exupéry ze swoim „Małym Księciem”, a także John Ronald Reuel Tolkien i jego powieść „Hobbit, czyli tam i z powrotem”.
„Mały Książę” to opowieść o odkrywaniu świata. Na swojej znanej, bezpiecznej planecie Mały Książę, główny bohater, wchodzi w konflikt z rosnącą tam różą, z którą nie potrafi się porozumieć. Ucieka zatem ze swojej planety i zaczyna odkrywać otaczający go świat. Poznaje innych ludzi, którzy pokazują mu swoje podejście do życia. Mały Książę nie rozumie niekiedy tego, dlaczego dorośli zachowują się w określony sposób. Wreszcie trafia na lisa, który w krótkich, prostych, ale ważnych słowach wyjaśnia mu naturę relacji między istotami. Między innymi właśnie dlatego Mały Książę decyduje się wrócić na swoją planetę, by uporządkować sprawy między sobą a różą, zaczyna bowiem rozumieć, że jest za to odpowiedzialny. Mały Książę w czasie swej podróży poznaje wiele nowych rzeczy, które początkowo wzbudzają w nim lęk lub niepokój. Z czasem jednak okazuje się, że te nowości, świeże spojrzenie czy zetknięcie z odmienną perspektywą pozwoliły mu lepiej zrozumieć świat, poszerzyć swoje horyzonty czy też po prostu rozwinąć się na różnych polach. Nowość to zatem rozwój, dodatkowa wiedza i zmiana. Warto więc dążyć do poznawania nowego, by nieustannie się rozwijać i aktualizować swój punkt widzenia na rozmaite sprawy. Bez tego człowiek stoi w miejscu, opiera się bowiem tylko na tym, co już zna.
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” Tolkiena to opowieść o odwadze do poznawania nowego, które wydaje się przerażające. Bilbo Baggins prowadził wygodne życie w swojej wiosce, dopóki nie pojawił się Gandalf wraz z krasnoludami. W ten sposób hobbit, który nigdy nie opuszczał Shire’u, wyruszył w świat na niebezpieczną wyprawę. Bilbo początkowo niezwykle wzdragał się przed porzuceniem nudnego, bezpiecznego i wygodnego życia. Wydawało mu się, że niczego więcej nie potrzebuje. Opowieści krasnoludów i Gandalfa zachęciły go do opuszczenia domu i wyruszenia na przygodę. Bilbo poza Shire’em przeżył wiele przygód, które mogły go kosztować życie: między innymi starł się ze smokiem Smaugiem, dotarł do Samotnej Góry i zdobył Jedyny Pierścień, przejmując go od Golluma. Zobaczył wtedy, jak wygląda świat poza granicami Shire’u, dowiedział się o nim więcej, zobaczył jego cuda i pokonał własne ograniczenia. Stał się odważnym, śmiałym i pewnym siebie hobbitem. Zapewne nigdy nie odkryłby w sobie tych cech, gdyby siedział cały czas we własnej norce. Nowości zatem rozwinęły go i sprawiły, że Bilbo zaczął wyróżniać się na tle innych hobbitów, wplątał się także w wydarzenia istotne dla losów całego Śródziemia. A wszystko zaczęło się od prostej ciekawości tego, co nowe i nieznane do tej pory.
Poznawanie nowości jest zatem niezwykle ważne w życiu każdego człowieka, co udowadniają przykłady Małego Księcia oraz Bilba Bagginsa. To rozwój, ciekawość i możliwość przekonania się, kim człowiek tak naprawdę jest, kiedy zostanie wystawiony właśnie na próbę tego, co nowe. Każdy z nich zmienił się pod wpływem poznawania nowych rzeczy, ale nie na gorsze. Bohaterowie stali się bardziej świadomi, dojrzali i lepiej radzili sobie w trudnych sytuacjach.
Mam nadzieję, że przytoczone przykłady udowodniły Wam, że nowości nie należy się bać; należy za to śmiało po nie sięgać i poszukiwać ich w swoim życiu. Poznawanie nowych rzeczy ma zatem mnóstwo, mnóstwo zalet!