Psalm 13 – interpretacja

Bóg wydaje się głuchy na prośby człowieka. Nie sprawia wrażenia troskliwego ojca, opiekującego się swoim stworzeniem. Podmiot liryczny wierzy, że wszystko ma swoją przyczynę, początek i koniec. Wytrwale więc prosi Stwórcę o wysłuchanie. Jest przekonany, że Bóg widzi jego cierpienie, chociaż w tej chwili można odnieść inne wrażenie. Osoba mówiąca znajduje się w ciemnościach, które symbolizują zagubienie, grzech i trudności. Nie wierzy, że samodzielnie podniesie się z upadku. W jej słowach widać rozpacz. Pomoc Boga jest dla podmiotu lirycznego jedyną nadzieją na spokojne, szczęśliwe życie. Jest przekonany, że jeśli Stwórca nie wysłucha jego modlitw, czeka go „zapadnięcie w sen nieprzebudzony”, czyli śmierć. Osoba mówiąca walczy z groźnym nieprzyjacielem, dlatego potrzebuje boskiej pomocy. Wróg może stanowić metaforę zła i szatana, z którymi zmaga się nie tylko podmiot liryczny, ale też cała ludzkość. Prawdopodobnie wypowiada się w imieniu mieszkańców całego świata, zdominowanego przez zło i niesprawiedliwość. Ludzkość często może czuć się opuszczona przez Boga i pozostawiona sama sobie.

Podmiot liryczny nie traci zaufania do Stwórcy, mimo jego milczenia. Jest przekonany, że pozorna obojętność Boga ma swoje powody, których człowiek nie jest w stanie zrozumieć. Osoba mówiąca bezgranicznie wierzy w boską mądrość i miłosierdzie, nawet jeśli nie dostrzega ich przejawów w swoim codziennym życiu. Ma pewność, że Stwórca jej nie opuści i udzieli pomocy w odpowiednim momencie. Podmiot liryczny pozostaje wiernym sługą Boga. Przysięga, że będzie go sławił na całym świecie i oddawał mu należną cześć. Osoba mówiąca jest pokorna, zna swoje miejsce na świecie. Kruchy i słaby człowiek bezgranicznie polega na potężnym Bogu.

Dodaj komentarz