Sąd Ozyrysa – plan wydarzeń
Egipski minister Psunabudes umiera i staje przed obliczem Ozyrysa.
O jego duszę kłócą się Głupota i Niegodziwość, a żadna z nich nie jest w stanie przekonać Ozyrysa do swoich racji.
Egipski minister Psunabudes umiera i staje przed obliczem Ozyrysa.
O jego duszę kłócą się Głupota i Niegodziwość, a żadna z nich nie jest w stanie przekonać Ozyrysa do swoich racji.
„Bajka o rybaku i złotej rybce” to bajka Aleksandra Puszkina, napisana w 1883 roku. Opowiada historię rybaka, który łowi rybkę, spełniającą życzenia.
1. Nad brzegiem morza mieszka młode małżeństwo. Są ubodzy. Mąż jest rybakiem, patrzy optymistycznie na życie. Żona narzeka i płacze nad swoją biedą.
„Legenda o Janie i Cecylii” to fragment utworu „Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej. Powieść została wydana w 1888 roku. Legenda jest opowieścią o miłości dwojga ludzi. Para, mimo przeciwnościom losu i niechęci otoczenia, postanawia być ze sobą.
1. Jan i Cecylia to młodzi, zakochani w sobie ludzie. Ich związek nie podoba się rodzinom. Młodzi nie dostają zgody na małżeństwo, ponieważ pochodzą z różnych stanów społecznych. Jan jest prostym chłopem ze wsi, Cecylia wywodzi się z zamożnej, kulturalnej, wysoko postawionej rodziny.
Głównym bohaterem jest Kazio Leśniewski – urwis i łobuz. Ma siostrę Zosię, a jego ojciec pracuje u hrabiny.
Po podpaleniu obory, Kazio zostaje wysłany do szkoły. Nie uczy się, woli bawić się z kolegami.
Przypowieść o zaginionej owcy odnaleźć można w Ewangelii według świętego Łukasza (15, 6-7). Parabola to jest bezpośrednim zwrotem Jezusa do słuchaczy, poprzez który wyjaśnia im podejście Boga do zbłądzonych grzeszników.
Przypowieść o robotnikach w winnicy pochodzi z Ewangelii według świętego Mateusza (Mt 20, 1-18). Ta powszechnie znana parabola opowiada o gospodarzu winnicy, który najmował do pracy bezczynnych robotników, oferując im denara. Alegorycznie, jest to historia między innymi o dobroci, miłosierdziu oraz sprawiedliwości Boga.
Przypowieść o pannach roztropnych i nieroztropnych wywodzi się z Ewangelii według świętego Mateusza, umiejscowionej w Nowym Testamencie. Zalicza się ona do grupy przypowieści Jezusa Chrystusa dotyczących czasu ostatecznego. Jest to prosta historia odnosząca się do mądrości bądź głupoty, z jaką można przemierzać życie.
Przypowieść o wdowim groszu obecna jest w Ewangelii według świętego Łukasza (21, 1-4) oraz według świętego Marka (12, 41-44). Jest to krótka opowieść o ubogiej kobiecie, która ostatnie pieniądze przekazuje w darze w palestyńskiej świątyni. Historia ta uczy, że to właśnie ci, którzy kierują się szczytnymi, szczerymi intencjami, mogą liczyć na pochwałę oraz zbawienie.