Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Zobacz szczegóły.
 opracowania lektur, opracowania wierszy, motywy literackie, epoki literackie, streszczenia, problematyka, bohaterowie lektur, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy
LekcjaPolskiego.pl » Współczesność » Czesław Miłosz » Piosenka o porcelanie

Piosenka o porcelanie

Pierwsza lektura Piosenki o porcelanie wywołuje przede wszystkim wrażenia estetyczne. Uwagę zwraca rytmika (utwór napisany jest wierszem tonicznym, tworzą go wersy zawierające trzy, a rzadziej dwa akcenty), regularne rymy abab, a także trzykrotnie powtarzający się refren (Niczego mi proszę pana/ Tak nie żal jak porcelany).

Wszystko to kształtuje melodyjność wiersza i każe uznać obecną w tytule piosenkę za wyznacznik gatunkowy. Ponadto eleganckie jest także słownictwo – wiele tu zdrobnień i obrazowych epitetów.

Jednak taka poetyka (zwłaszcza na płaszczyźnie brzmieniowej) w przypadku Miłosza powinna wzbudzić w nas czujność. Jak wiadomo, poeta niechętnie wykorzystywał w swoich utworach rym, rytm i inne środki budujące muzyczność literatury. Stąd nasuwa się pytanie: czemu służą takie a nie inne zabiegi estetyzujące? Odpowiedź przyniesie interpretacja utworu.

 

Przedmiotem opisu w wierszu jest tytułowa porcelana. To kolorowe, delikatne, kruche cacko. Podmiot liryczny wydaje się do niej bardzo przywiązany i stąd zwraca się do niej, jak do kogoś bliskiego (Różowe moje spodeczki, Wietrzyk nad wami polata). Jest ona znakiem wytworności, przepychu i wysokiego stylu życia. Niestety, ten piękny wyrób ceramiczny nie znajduje się już w salonie bohatera wiersza – uległ zniszczeniu i zasila stos odpadów niszczejących nieopodal rzeki:

 Różowe moje spodeczki,

 Kwieciste filiżanki,

 Leżące na brzegu rzeczki

 Tam, kędy przeszły tanki.

 

Przyczyną katastrofy stała się wojna, przywołana jednak w ledwie dostrzegalny sposób (Tam, kędy przeszły tanki – tanki oznaczają czołgi).

 

Nad odłamkami różowych spodeczków i kwiecistych filiżanek faluje wiatr, rozwiewając wokół nich także inne pozostałości wojennych zniszczeń:

 

 Wietrzyk nad wami polata,

 Puchy z pierzyny roni,

 Na czarny ślad opada

 Złamanej cień jabłoni,

 Ziemia, gdzie spojrzysz, zasłana

 Bryzgami kruchej piany.

 

1 2 3 4
Jak oceniasz przeczytane opracowanie? Wyraź swoją opinię!
Autor opracowania: Aleksandra Smusz

Polub stronę LekcjaPolskiego.pl na FaceBooku i polecaj ją znajomym!

Dodaj swoją opinię:

dobre

29.11.2017 r., IP: 89.68.141.207 polonista

całkiem niezłe, bo zrozumiałe

21.11.2013 r., IP: 83.8.8.22 nie polonista

LekcjaPolskiego.pl – opracowania lektur, opracowania wierszy, epoki literackie, streszczenia lektur, problematyka, bohaterowie, wypracowania, analizy i interpretacje wierszy

Reklama | Kontakt | Polityka prywatności
Realizacja: Zdzislowicz.pl - Strony WWW