Wiersz ten składa się z powtarzalnych, regularnych, symetrycznych konstrukcji zdaniowych i sylabicznych, w których przeplatają się rymy żeńskie i męskie. Pierwsza, druga i trzecia zwrotka tworzą trzy rozbudowane zdania, a zarazem także porównania. Strofa czwarta zawiera natomiast dwa zdania.
Wiersz ten odwołuje się do polskiej tradycji, na co wskazuje zaznaczony już w tytule związek Modlitwy… z Bogurodzicą, arcydziełem polskiej liryki średniowiecznej. Wpisując się w nurt poezji maryjnej, utwór nawiązuje do współczesnych poecie realiów drugiej wojny światowej.
Mazowsze od dawna bywało tematem polskiej poezji. Nasi romantycy często opiewali jego sielski pejzaż. Idylliczność ta nie zanikała nawet wtedy, gdy w pięknych obrazach jawił się cień działań zbrojnych.
Elegia jest jedną z najstarszych odmian pieśni. Należy do liryki żałobnej. W rozumieniu nowożytnym to wiersz o charakterze refleksyjnym, utrzymany w nastroju rozpamiętywania lub skargi, odnoszący się do spraw osobistych bądź problemów egzystencjalnych.
Biała magia należy do najbardziej znanych erotyków Baczyńskiego. Poeta prezentuje w nim swoją ukochaną, Barbarę Drapczyńską.
Krzysztof Kamil Baczyński (ps. Jan Bugaj, 1921-1944) był synem Stanisława Baczyńskiego, krytyka literackiego, publicysty, żołnierza Legionów Polskich, oficera Wojska Polskiego i Stefanii Zieleńczyk, nauczycielki oraz autorki podręczników i książek dla dzieci.
Utwór „Zaczarowana dorożka” pochodzi z roku 1948 i jest lirycznym zapisem nocnego spaceru po Krakowie. Podmiot liryczny występuje w pierwszej osobie i mówi o własnych uczuciach, w związku z czym mamy do czynienia z liryką bezpośrednią. Badacze wskazują, że wiersz ma charakter autobiograficzny. Ze wspomnień przyjaciela poety, Tadeusza Kwiatkowskiego, można się dowiedzieć, że Gałczyński bardzo lubił spacerować po ulicach Krakowa.
Wiersz „Pieśń o żołnierzach z Westerplatte” zaliczany jest do liryki patriotycznej, powstał w roku 1939 – najprawdopodobniej wtedy poeta przebywał w niewoli niemieckiej, pod którą dostał się prawie na początku wojny. Wart więc przywołać kontekst historyczny:
Wiersz „Strasna zaba” pochodzi z 1936 roku. Utwór został opatrzony adnotacją „dla sepleniących” – co jest zapowiedzią żartobliwego tonu utworu i użytej ironii. Utwór o charakterze epickim jest satyrą na warstwę inteligencką i urzędniczą.
Wiersz „Kryzys w branży szarlatanów” powstał w roku 1935. W tym czasie poeta przebywał w Wilnie. W utworze została oddana aura małych miasteczek – Gałczyński często czynił tematyką swoich wierszy ów specyficzny miejski folklor. Jako ciekawostkę można zaznaczyć, że Grzegorz Turnau wykonywał Kryzys w branży szarlatanów w formie piosenki. Nie dziwi to, wszakże wiele wierszy Gałczyńskiego zostało zaadaptowanych na utwory muzyczne ze względu na swoją wyjątkową rytmiczność.