Julian Przyboś (ur. 1901, zm. 1970) – polski poeta i eseista. Urodził się w rodzinie chłopskiej. Uczęszczał do gimnazjum w Rzeszowie. Uchodził za szkolnego poetę i nadwornego recytatora. Założył Koło Artystyczno-Literackie, które potem przemieniło się w Klub Artystyczny „Dionizy”. W 1923 roku założył grupę negatywistów (razem z Józefem Edwardem Dutkiewiczem, Janem Brzękowskim, Janem Alfredem Szczepańskim).
Utwór „Ze wsi” należy do arkadyjsko-sielankowego nurtu poezji Czechowicza. Podmiot liryczny opisuje w wierszu wiejski krajobraz, ukazując jego cudowność, piękno harmonię, a nawet swoistą baśniowość. Tym samym staje się piewcą polskiej wsi.
Wiersz „Na wsi” pochodzi z tomu Kamień (1927). Utwór można zaliczyć do sielankowo-arkadyjskiego nurtu poezji Czechowicza. W tych wierszach Czechowicz opiewa wspaniałość polskiego wiejskiego pejzażu, skupiając się przede wszystkich na okolicach Lublina.
Wiersz „Żal” pochodzi z tomu nuta człowiecza. Utwór Czechowicza przeraża dziś czytelników wizjami, które okazały się być trafne. Żal powstał pomiędzy I a II wojną światową. Jak wiadomo, Czechowicz brał czynny udziałw I wojnie światowej, w związku z tym przerwał naukę. Na samym początku II wojny światowej zmarł, trafiony kulą. W utworze został ukazany obraz po bitwie oraz apokaliptyczne pejzaże.
Czechowicz był przede wszystkim wybitnym poetą i to właśnie liryka stanowi dominantę jego twórczości artystycznej. Poza tym w dorobku pisarza należy zwrócić uwagę na artykuły, recenzje i wypowiedzi o poezji, ponadto kilka opowiadań i „skrótów opowieści” (w których fantastyka łączy się z elementami autobiograficznymi). Wiadomo, że Czechowicz pracował także nad powieściąBerło, jednak utwór nie został ukończony, ponadto nie zachował się do naszych czasów.
Józef Czechowicz (ur. 15 marca 1903 roku, zm. 9 września 1939 roku) – polski poeta. Wywodził się z ubogiej rodziny wiejskiej. Wcześnie został osierocony przez ojca, dzieciństwo spędził w trudnych warunkach.
Jan Twardowski to najpopularniejszy współczesny poeta religijny. Tym, co wyróżnia jego poezję, jest bez wątpienia prostota przekazu, za sprawą której autor przemycał do swoich utworów ważne prawdy na temat życia i losu człowieka. W wierszu „Stwarzał” Twardowski podejmuje refleksję dotyczącą boskiego dzieła stworzenia.
Za szybko to utwór pochodzący z tomiku Znaki ufności (1970 r.) Ma nieregularną budowę, autor zrezygnował chociażby z podziału na strofy i rymów. Podzielił utwór na dwie części: pierwszą, 15-wersową, drugą zaś krótszą – 6-wersową.
Wiersz Szukam pochodzi z tomu Poezje wybrane, ma nieregularną stychiczną budowę, jest pozbawiony rymów. Twardowski korzysta w nim głównie z języka potocznego oraz frazeologizmów. W utworze nie odnajdujemy adresata, natomiast tytułowym szukającym jest pierwszoosobowy podmiot liryczny. Jego poszukiwania powierzchownie tworzą jedynie liryk opisowy, w głębszej warstwie interpretacyjnej, możemy jednak uznać ten utwór za refleksyjny.
Tytuł utworu „Suplikacje” nawiązuje do katolickiej pieśni błagalnej o bardzo starej tradycji, śpiewanej na melodię chorałową. Suplikacja ma charakter błagalny i wzniosły, prośby kierowane do Boga dotyczą m.in. ochrony przed kataklizmami, klęskami, poważnymi nieszczęściami narodowymi: