Moi drodzy koledzy i wspaniałe koleżanki,
zebraliśmy się tutaj, bym mogła Wam przedstawić bliżej temat, który jest dla mnie ważny i bliski. Z pewnością zetknęliście się z powiedzeniem, że każdy jest kowalem własnego losu. Osobiście uważam, że jest w nim sporo prawdy. Każdy z nas może kształtować swoją przyszłość na różne sposoby. Oczywiście to przede wszystkim kwestia wyboru szkoły, studiów czy pracy, ale człowiek ma naprawdę ogromny wpływ na przebieg własnego życia i jego kształtowanie. Przytoczę tu przykłady zaczerpnięte z literatury, z dzieł takich jak „Mały Książę”, którego autorem jest Antoine de Saint-Exupéry, „Zemsta” Aleksandra Fredry, „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego czy „Latarnik” Henryka Sienkiewicza.
„Mały Książę” to nie tylko opowieść o chłopcu z innej planety, ale też opowieść o odpowiedzialności za siebie, swoje życie i osoby, które się w nim pojawiają. Mały Książę bowiem opuszcza swoją planetę z powodu konfliktu z różą i zwiedza inne miejsca, aż wreszcie trafia na Ziemię i lisa, który wyjaśnia mu, na czym polegają relacje, oswajanie innych i odpowiedzialność za nich. Lis uświadamia mu, że wchodząc w relacje z innymi, człowiek kształtuje w ten sposób swoje i cudze życie, jest zatem za nie odpowiedzialny. Nie można bowiem być z kimś blisko, a potem porzucić go bez słowa wyjaśnienia. Zatem człowiek musi wiedzieć, co robi, za co jest odpowiedzialny i jaki ma to wpływ na jego rzeczywistość. Wszystko to sprawia, że Mały Książę dojrzewa i wraca na swoją planetę do porzuconej przez niego róży, by wziąć odpowiedzialność za swoje życie i to, w jaki sposób ono przebiega.
Ważny przykład kształtowania swojego życia to Wacław i Klara z „Zemsty” Fredry. Byli oni w sobie zakochani, ale przez konflikt swoich opiekunów, Rejenta i Cześnika, nie mogli oni liczyć na to, że kiedyś staną się małżeństwem. Jednak zamiast bierności i narzekania na swój los wybrali oni działanie. Uknuli intrygę, która ostatecznie doprowadziła do zakończenia wieloletniego konfliktu o zamek między Cześnikiem i Rejentem. Klara i Wacław aktywnie ukształtowali swoją przyszłość poprzez zdecydowane działanie, dzięki czemu uzyskali to, na czym im zależało.
„Kamienie na szaniec” to przykład tego, że nawet w beznadziejnej sytuacji człowiek ma szansę na działanie i kształtowanie swojej przyszłości, co udowodniły czyny Rudego, Alka i Zośki. W obliczu wojny, utraty niepodległości przez Polskę, a nawet schwytania przyjaciela przez gestapo, oni działali. Zaangażowali się w ruch oporu, Szare Szeregi i przeprowadzali akcje, które miały służyć poprawie sytuacji ich ojczyzny. Angażowali się w nie nawet wtedy, kiedy groziła im śmierć, gdyż chcieli realnie kształtować losy państwa i zadbać o to, by ich przyszłość była inna od tej, jaką zaplanował dla nich okupant. Gdy Rudy trafił w ręce gestapo, także nie zrezygnowali z działania, tylko uratowali przyjaciela, by mógł zginąć wśród bliskich.
„Latarnik” Sienkiewicza z kolei pokazuje, że czasami człowiek kształtuje swoją przyszłość w sposób negatywny. Główny bohater otrzymał bowiem spokojną posadę, o której marzył od lat. Skawiński od lat nie widział swojej ojczyzny, dlatego otrzymanie kopii „Pana Tadeusza” bardzo go wzruszyło. Jednak zabrakło mu opanowania i dał się wciągnąć w lekturę, co poskutkowało katastrofą morską. Skawiński nie zapanował nad sobą, przez co utracił wymarzoną posadę. Sam zatem był winien temu, jak kształtowała się jego przyszłość.
Człowiek może zatem aktywnie kształtować swoją przyszłość i wpływać na nią, co udowadniają przytoczone przykłady z literatury. Mam nadzieję, że także to dostrzegliście i zrozumieliście, że Wy też możecie aktywnie działać na rzecz tego, co jeszcze czeka Was w życiu. Warto o tym pamiętać i liczę na to, że to przemówienie przede wszystkim zachęci Was do działania w tej kwestii.