Wiersz „Strój” to jeden z utworów Leśmiana, który jest niezwykle tajemniczy i trudny w odbiorze. Ten praktycznie nieznany i rzadko publikowany tekst, pochodzi z wydanego w 1920 roku tomu poezji „Łąka”. Utwór jest bez wątpienia niejednoznaczny, co sprawia, że można interpretować go w bardzo subiektywny sposób. Poruszana tematyka na pewno przywodzi na myśl erotyczne skojarzenia, które odebrać możemy zarówno jako pozytywne, jak i negatywne doświadczenia bohaterki.
Julian Przyboś był poetą dwudziestolecia międzywojennego. Był członkiem Awangardy Krakowskiej, grupy literackiej, której twórczość była silnie skupiona między innymi na urbanizacji i minimalizmie słów w poezji.
Sztuka, zgodnie z teorią Zygmunta Freuda jest formą wyrażania swoich emocji i potrzeb. Każdy człowiek w swoim życiu tworzy lub kontempluje jakiś rodzaj działalności artystycznej — literatury, malarstwa, muzyki czy też kina.
Każdy człowiek, wraz z początkiem swojego bytu, obdarzony został możliwością tworzenia marzeń. Fantazjowanie o różnych rzeczach nie tylko pomaga nam zapomnieć o codzienności, ale także motywuje do tego, aby te fantazje spełnić. Pragnień na świecie jest tak wiele, jak ludzkich istnień. Jedne są bardziej przyziemne, inne zupełnie nierealne. Adam Zagajewski w utworze „Miasto w którym chciałbym zamieszkać” dzieli się swoimi marzeniami na temat miejsca idealnego do życia.
Człowiek potrzebuje kontaktu ze sztuką do funkcjonowania. Nie jest to potrzeba wysokiego priorytetu, jednak pomaga w utrzymaniu dobrostanu psychicznego. Oglądanie filmów, słuchanie muzyki, czytanie książek czy podziwianie dzieł sztuk plastycznych dostarcza ludziom rozrywki. Może to być również pretekst do głębokiej refleksji egzystencjalnej.
Tytułowe „semper fidelis” to łaciński zwrot, oznaczający w języku polskim „zawsze wierny”. Te dwa słowa świetnie podsumowują okres stalinizmu, gdzie każdy obywatel ZSRR miał być „zawsze wierny” swojemu przywódcy. Chociaż stalinizm nie zapewniał obywatelowi najmniejszych konstytucyjnych praw człowieka, to wymagano od ludzi bezkrytycznej wiary w jego sens i prawość.
Utwór “Twój głos” autorstwa Czesława Miłosza pochodzi z tomu “Miasto bez imienia”, wydanego w roku 1969 przez Instytut Literacki w Paryżu. Powstał w Berkeley, trakcie emigracji Miłosza. Przed wojną poezja tego pisarza nasycona była katastrofizmem, późniejsze utwory są mniej ozdobne, a bardziej komunikatywne. Poeta otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury, w Polsce natomiast od pewnego momentu nie mógł być oficjalnie wydawany.
Wiersz pod tytułem „Rozbieranie Justyny” został zainspirowany postacią Justyny Orzelskiej, bohaterki powieści Elizy Orzeszkowej „Nad Niemnem”. Autor utworu, Czesław Miłosz, przedstawia główną bohaterkę oczami człowieka współczesnego.
Dobrobyt to szerokie określenie, które może oznaczać bardzo wiele. Inny wydźwięk będzie miało w wolnym państwie (np. koniunktura gospodarcza), inne, gdy naród znajduje się pod opresją obcego państwa. Dbanie o własne dobre samopoczucie jest bardzo ważne, jednak zależy także od aktualnego stanu społeczeństwa.
“Potęga smaku” autorstwa Zbigniewa Herberta to utwór, który pochodzi z tomu wierszy zatytułowanego “Raport z oblężonego miasta”, wydanego w 1983 roku. Herbert należał do pisarzy tworzących w czasach PRL-u, ale nie wydawanych oficjalnie, tylko pojawiających się w drugim obiegu. Polityka miała duży wpływ na to, co tworzył i jak o tym mówił, dlatego bardzo długo pisał do szuflady.