Pan Tadeusz to dzieło specyficzne, nie tylko ze względu na zastosowanie trzynastozgłoskowca. Ta epopeja narodowa stworzona piórem Adama Mickiewicza zaskakuje mnogością wątków, które przewijają się ze sobą na kartach poematu. Aby dobrze zrozumieć, ile kunsztu wykazał wieszcz, należy przeanalizować je wszystkie po kolei. Każdy z głównych wątków okazuje się bowiem łączyć z innymi i wynikać … Czytaj dalej
Wiersz „Dar” autorstwa Czesława Miłosza powstał w 1971 roku podczas pobytu autora w Berkeley w Kalifornii i pochodzi z tomiku poezji „Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada”. Utwór jest poetycko-filozoficzną refleksją nad zwyczajną codziennością, w której odnaleźć można wiele szczęścia. Ukazuje postawę człowieka, który swoją radość czerpie jedynie z samego obcowania z przyrodą i nie potrzeba mu nic więcej, aby osiągnąć stan emocjonalnego spełnienia.
„Stepy akermańskie” to pierwszy utwór pochodzący z cyklu „Sonety krymskie” autorstwa romantycznego poety Adama Mickiewicza. Cykl ten powstawał w latach 1825-1826 i stanowi świadectwo podróży poety na Półwysep Krymski. „Stepy akermańskie” to poetycki opis przyrody i wyraz fascynacji rozpościerającymi się na Wschodzie stepami. Pojawia się również wątek patriotyczny.
Mężczyźni odgrywają zdecydowanie ważniejszą rolę w epopei Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”, niż kobiety. Świadczy o tym chociażby fakt, że głównym bohaterem jest Jacek Soplica, skrywający się pod fałszywą tożsamością księdza Robaka. Dwoma najważniejszymi postaciami kobiecymi są Telimena i Zosia. Bohaterki zostały ukazane na zasadzie kontrastu. Oprócz płci, mają naprawdę niewiele cech wspólnych.
„Odprawa posłów greckich” to utwór Jana Kochanowskiego z końca lat 70. XVI wieku. Jest to tragedia antyczna, która pierwszy raz została wystawiona na weselu Jana Zamoyskiego i Krystyny Radziwiłłówny, w którym brali udział także król i królowa.
Antenor opowiada o porwaniu Heleny przez Parysa. Helena jest żoną Menelaosa. Helena jest Greczynką, a Parys Trojańczykiem.
Parys próbuje nakłonić Antenora do bycia po swojej stronie, jednak mężczyzna się nie zgadza. Uważa, że przyjaciel zrobił źle, porywając Helenę. To grozi wojną.
Wiersz „Szczęście” autorstwa Bolesława Leśmiana pochodzi z wydanego w 1938 roku tomiku poezji „Dziejba Leśna”, który został wydany w pierwszą rocznicę śmierci poety. Dzieło to stanowi pesymistyczną refleksję o tytułowym szczęściu, które trudno odnaleźć i łatwo stracić. Inspiracją do napisania utworu stała się młodzieńcza relacja autora z kobietą, którą darzył szczególnym uczuciem.
Tadeusz Różewicz zasłynął głównie dzięki swojej wybitnej poezji, jednak był on także cenionym prozaikiem, dramaturgiem, scenarzystą oraz tłumaczem literatury węgierskiej. Był autorem licznych zbiorów wierszy, między innymi tomu Poemat otwarty, wydanego w roku 1957. Wywodzi się z niego poruszający utwór Krzyczałem w nocy, który odwołuje się do dramatycznych wspomnień Różewicza związanych z krwawą, okrutną wojną.
Wiersz „Bezimiennemu” autorstwa Adama Asnyka powstał 28 września 1869 i pochodzi z wydanego w 1974 roku tomiku „Poezje. Tom I”. Ukazuje on tragiczny los samotnego emigranta, powstańca, który został zmuszony do ucieczki z kraju przed wrogiem. Porusza problem samotności, poczucia niesprawiedliwości oraz tęsknoty, które towarzyszą mu przez cały okres wygnania aż do śmierci.
Wiersz „Hiob i młodzieniec” autorstwa Anny Kamieńskiej powstał w latach 70. XX wieku i pochodzi z wydanego w 1974 roku tomiku „Drugie szczęście Hioba”, w całości poświęconemu tytułowej postaci biblijnego Hioba. Dzieło ukazuje próbę zrozumienia pełnego bólu i niesprawiedliwości świata przez młodą osobę, która zwraca się po radę do starszego, doświadczonego człowieka. Utwór niesie ze sobą gorzką refleksję nad tym, że cierpienia nie da się uniknąć i trzeba umieć sobie z nim radzić samodzielnie.