Z Tatr – interpretacja

Wiersz „Z Tatr” należy zaliczyć do utworów autobiograficznych. To ważne, aby zdać sobie sprawę, jakie wydarzenie legło u początku powstania liryku. Podmiot liryczny występuje w pierwszej osobie i jest tożsamy z autorem (liryka bezpośrednia). Zwraca się on do bliżej nieokreślonego adresata, kobiety. Rzeczywistym odbiorcą tego przejmującego liryku jest zmarła tragicznie narzeczona poety, Marzena Skotnicówna. Przyboś poznał ją podczas pracy w szkole, była niezwykle pojętną uczennicą.

Póki my żyjemy – interpretacja

Wiersz „Póki my żyjemy” jest formą apokaliptycznej wizji opartej na przemyśleniach dotyczących sytuacji Polski. Podmiot liryczny występuje w pierwszej osobie liczby pojedynczej i opisuje nalot bombowy na Warszawę. Wiersz jest niezwykle mocny w wyrazie i sugestywny, przede wszystkim ze względu na wyszukane epitety i spiętrzone metafory:

Oda do turpistów – interpretacja

Wiersz „Oda do turpistów” pochodzi z 1962 roku. Jest to utwór znany, od jego tytułu zwykło się nazywać grupę poetów, którzy za wartość estetyczną uważali brzydotę, turpistami. Sam termin został zresztą wymyślony przez Przybosia.

Cechy twórczości Juliana Przybosia

Przyboś pisał pierwsze wiersze już w 1916 roku. Jednakże za właściwy debiut literacki uznawał druk wiersza Cieśle w „Skamandrze” w 1922 roku. Na początku drogi twórczej związał się z grupą negatywistów oraz z klubem „Dionizy” (którego był współzałożycielem). Jednakże bardzo szybko stał się głównym przedstawicielem Awangardy Krakowskiej. W latach 1926-1933 opublikował wiele artykułów polemicznych i programowych na łamach „Zwrotnicy” oraz „Linii”.

Julian Przyboś – biografia

Julian Przyboś (ur. 1901, zm. 1970) – polski poeta i eseista. Urodził się w rodzinie chłopskiej. Uczęszczał do gimnazjum w Rzeszowie. Uchodził za szkolnego poetę i nadwornego recytatora. Założył Koło Artystyczno-Literackie, które potem przemieniło się w Klub Artystyczny „Dionizy”. W 1923 roku założył grupę negatywistów (razem z Józefem Edwardem Dutkiewiczem, Janem Brzękowskim, Janem Alfredem Szczepańskim).

Ze wsi – interpretacja

Utwór „Ze wsi” należy do arkadyjsko-sielankowego nurtu poezji Czechowicza. Podmiot liryczny opisuje w wierszu wiejski krajobraz, ukazując jego cudowność, piękno harmonię, a nawet swoistą baśniowość. Tym samym staje się piewcą polskiej wsi.

Na wsi – interpretacja

Wiersz „Na wsi” pochodzi z tomu Kamień (1927). Utwór można zaliczyć do sielankowo-arkadyjskiego nurtu poezji Czechowicza. W tych wierszach Czechowicz opiewa wspaniałość polskiego wiejskiego pejzażu, skupiając się przede wszystkich na okolicach Lublina.

Żal – interpretacja

Wiersz „Żal” pochodzi z tomu nuta człowiecza. Utwór Czechowicza przeraża dziś czytelników wizjami, które okazały się być trafne. Żal powstał pomiędzy I a II wojną światową. Jak wiadomo, Czechowicz brał czynny udziałw I wojnie światowej, w związku z tym przerwał naukę. Na samym początku II wojny światowej zmarł, trafiony kulą. W utworze został ukazany obraz po bitwie oraz apokaliptyczne pejzaże.

Cechy twórczości Józefa Czechowicza

Czechowicz był przede wszystkim wybitnym poetą i to właśnie liryka stanowi dominantę jego twórczości artystycznej. Poza tym w dorobku pisarza należy zwrócić uwagę na artykuły, recenzje i wypowiedzi o poezji, ponadto kilka opowiadań i „skrótów opowieści” (w których fantastyka łączy się z elementami autobiograficznymi). Wiadomo, że Czechowicz pracował także nad powieściąBerło, jednak utwór nie został ukończony, ponadto nie zachował się do naszych czasów.