Zaloty – interpretacja

Słynny tom poezji Łąka dzieli się na mniejsze podzbiory – jednym z nich jest cykl Pieśni kalekujące, w skład którego wchodzi utwór Zaloty, otwierający serię wierszy poruszających tematykę ludzkiej niepełnosprawności, ale też siły człowieka zmagającego się z ułomnościami. Autorem dzieła jest Bolesław Leśmian, innowacyjny autor tworzący w okresie dwudziestolecia międzywojennego, który przez cały czas działalności unikał identyfikowania się z jakąkolwiek zorganizowaną grupą literacką.

Szewczyk – interpretacja

Utwór Szewczyk, autorstwa poety dwudziestolecia międzywojennego Bolesława Leśmiana, wydany został w roku 1920 w słynnym tomie wierszy Łąka. Stanowi pochwałę postawy osób, reprezentujących niższe warstwy społeczne, ich aktywności oraz codziennego heroizmu – wbrew biedzie i wykluczeniu. Autor opisuje tytułowego biednego szewca, który wytrwale stara się uszyć obuwie dla Stwórcy, mimo przeciwności jest on pracowity, konsekwentny i zawzięty.

Schadzka spóźniona – interpretacja

Słynny tom poetycki Łąka, wydany w roku 1920, podzielony jest tematycznie na mniejsze cykle. Jednym z nich jest podzbiór Trzy róże, w skład którego wchodzi wiersz Schadzka spóźniona, sensualny erotyk opowiadający o spotkaniu kochanków, które niestety odbywa się w nieodpowiednim czasie. Autorem utworu, jak i całego tomu, jest Bolesław Leśmian, który poza dziełami poruszającymi kwestie miłosne, rozważał w swojej twórczości także kondycję człowieka czy jego relację z Bogiem.

Rok nieistnienia – interpretacja

Łąka to tom wierszy z roku 1920, odwołujący się do zagadnień filozoficznych, a także kwestii związanych z folklorem i przyrodą, zawierający dzieła nowatorskie językowo, słynne ballady czy erotyki. Jego autorem jest Bolesław Leśmian, poeta dwudziestolecia międzywojennego, określany mianem niezwykłego indywidualisty i innowatora. Ze wspomnianego zbioru wywodzi się wiersz Rok nieistnienia, który opowiada o wiecznej, metafizycznej miłości przekraczającej granicę życia i śmierci.

Ręka – interpretacja

Ręka to wiersz przynależący do cyklu Pieśni kalekujące, wchodzącego w skład tomu Łąka, opublikowanego w 1920 roku. Już sam tytuł podzbioru sygnalizuje tematykę poruszaną w utworze – wynaturzenie i niedoskonałość ludzkiego ciała. Takie naturalistyczne i groteskowe przedstawienie anatomii człowieka było dla twórczości Leśmiana charakterystyczne – to jeden z ważniejszych motywów jego dzieł, obok relacji ludzi i Boga, śmierci i miłości czy też świata fantastycznego.

Otchłań – interpretacja

Wiersz Otchłań, poruszający kwestię cierpienia, wchodzi w skład cyklu Ponad brzegami, wywodzącego się z opublikowanego w 1920 roku zbioru Łąka. Jego autorem jest Bolesław Leśmian, poeta, którego twórczość charakteryzował innowacyjny język, nietypowy styl, odważna tematyka oraz kreowanie unikatowych światów.

Łąka – interpretacja

Poemat Łąka to utwór pochodzący ze zbioru literackiego o tym samym tytule, opublikowanego w roku 1920. Stanowi reprezentację motywów, które poruszane są w tym tomie przez autora, Bolesława Leśmiana – polskiego poetę tworzącego w czasie dwudziestolecia międzywojennego. Wiersz ma charakter programowy, jest literackim przejawem zafascynowania przyrodą, a zawiera także rozważania dotyczące ludzi i ich funkcjonowania w świecie.

Garbus – interpretacja

Ludzka niedoskonałość oraz życie w kalectwie – te na pozór negatywne cechy były dla Bolesława Leśmiana elementem istoty człowieczeństwa. Ten będący niespotykaną indywidualnością swojej literackiej epoki poeta tworzył głównie w okresie dwudziestolecia międzywojennego, choć lata jego debiutu przypadały na okres Młodej Polski. Motyw ułomności porusza w swoim wierszu Garbus, wchodzącym w skład tomu Łąka z 1920 roku, oraz przynależącym do mniejszego cyklu – Pie­śni ka­le­ku­ją­ce.

Dwoje ludzieńków – interpretacja

Dwoje ludzieńków to wiersz będący nawiązaniem do folklorystycznej, ludowej pieśni, stanowiący jej autorską parafrazę. Opublikowany został w zbiorze Łąka, wydanym w 1820 roku, i wchodzi w skład mniejszego cyklu Trzy róże. Twórcą utworu jest Bolesław Leśmian, poeta okresu dwudziestolecia międzywojennego, który zapisał się w historii literatury dziełami nawiązującymi do pierwotności, odzwierciedlającymi rytm świata, pełnymi balladowości i fantastycznych postaci.

Do śpiewaka – interpretacja

Bolesław Leśmian, polski poeta dwudziestolecia wojennego, zasłynął wydanym w 1920 roku tomem Łąka, dotykającym kwestii natury, ludowości czy istoty człowieczeństwa. Omawiany wiersz, Do śpiewaka, wchodzi w skład tego zbioru oraz należy do mniejszego cyklu – Ponad brzegami. Leśmian w utworze zwraca się do tytułowej postaci, opisując jej zachwyty nad przyrodą oraz rozważając nad relacją pomiędzy człowiekiem i Bogiem.