Jaką po­sta­wę przyj­mu­je czło­wiek w ob­li­czu cier­pie­nia in­nych? Roz­waż pro­blem i uza­sad­nij swo­je zda­nie, odwołu­jąc się do frag­men­tu Dżumy Alberta Camusa oraz do wy­bra­nych tek­stów kul­tu­ry.

Jedną z najważniejszych umiejętności człowieka jako istoty społecznej, jest empatia. Zdolność wczucia się w położenie innego przedstawiciela swojej grupy pozwala na zachowanie więzi, budowę silniejszych zażyłości oraz wzajemną pomoc.

Z legend dawnego Egiptu – bohaterowie

Ramzes to ponad stuletni faraon, rządzący Egiptem. Jego panowanie odznaczało się twardą ręką i militarną dominacją nad wrogami. Ramzes był mocarzem o silnej woli, człowiekiem nieznoszącym sprzeciwu nawet w obliczu własnej śmierci. Nowela ukazuje go obłożnie chorego, gdy decyduje się zażyć prawdopodobnie śmiertelne lekarstwo i oddać władzę nad państwem w ręce swojego wnuka, Horusa.

Miłość czasem przynosi szczęście, a czasem cierpienie i rozczarowanie. Napisz rozprawkę, w której rozważysz jak miłość wpłynęła na postępowanie wybranych przez Ciebie bohaterów literackich. W argumentacji odwołaj się do Małego Księcia oraz innego utworu

Miłość jest budulcem wszystkiego. Najdziwniejszym elementem życia, stanowiącym zarazem jego cel i kwintesencję. O definicję miłości spierają się uczeni, filozofowie, mistycy. Wszyscy jednak zgodni są co do jej konsekwencji. Kierując życiem, człowieka w sposób niezrozumiały przenika wszystko, wzbudzając szereg innych stanów emocjonalnych. Niekiedy przynosi szczęście, innym razem zaś cierpienie i rozczarowanie.

Lalka – motywy literackie

Lalka Bolesława Prusa to pozytywistyczna powieść o mnogości różnych motywów literackich. Przeplatające się losy bohaterów stają się pretekstem do ukazania zarówno problemów ludzi, jak również spraw społeczeństwa okresu pozytywizmu. Prus niejednokrotnie polemizuje z motywami epoki romantyzmu, przedstawiając również skomplikowany świat ludzkich emocji i społecznych powiązać swojej epoki.

Napisz opowiadanie o przygodzie, którą przeżył ktoś, kto przeniósł się do świata przedstawionego ukazanego w Panu Tadeuszu. Wypracowanie powinno dowodzić, że bardzo dobrze znasz lekturę

Zimna skała, dotyk jej zawsze przynosi na myśl starą mogiłę. Kamień, choć dawniej nazywany był kośćmi Matki Ziemi, przez ludzi kojarzony jest ze śmiercią. Być może to jego brak poruszenia i lodowata aura łączona jest z widokiem stężałego trupa. Kamień jednak nie jest martwy, wręcz przeciwnie. Przez wieki tkwi w jednym miejscu, nieporuszony. Czy to jednak oznacza brak życia, czy może jego inną formę? Góry wypiętrzają się przecież przez miliony lat, rosną i więdną niczym wszystko inne. Kamień żyje po prostu własnym życiem, inaczej zatopionym w czasie. Łączy nim przez to przyszłość, przeszłość i teraźniejszość. Nie bez kozery najstarsze z ludów budowały z niego monolityczne portale. Co widziały przez te okna, kamienie szepczące historie eonów? Teraz już to wiem.

Wehikuł czasu przeniósł Cię do Soplicowa. Zosia i Tadeusz chcieli Ci pokazać ruiny zamku Horeszków. Gdy tam dotarliście… Napisz o przygodzie, która Was spotkała. W pracy wykaż się znajomością lektury Pan Tadeusz

Technologia na pewnym etapie rozwoju zawsze zaczyna przypominać magię. Szczególnie jeżeli obserwująca ją osoba nie ma bladego pojęcia, co właściwie widzi. Powstało na ten temat wiele spekulacji, a samo słowo „magia” jest już dosyć znaczące. Pochodzi przecież od starobabilońkiego „Mag” – czyli kapłana z samego szczytu świątyni, osobę obdarzoną tajemną wiedzą. Zawsze, gdy o tym myślę mam przed oczyma tych szalonych bohaterów-uczonych z XIX wiecznych powieści angielskich. Ludzi wierzących w istnienie eteru, dla których nauka była przygodą i sztuką zarazem. Przedziwnych jegomości w moglach, którzy przekręcając wajchę, budzili do życia pozszywane ze sobą potwory albo tworzyli cuda techniki w piwnicy starych posiadłości swoich rodów. Jest tak, ponieważ chyba sam do nich troszeczkę należę.

Główne wątki w Panu Tadeuszu

Pan Tadeusz to dzieło specyficzne, nie tylko ze względu na zastosowanie trzynastozgłoskowca. Ta epopeja narodowa stworzona piórem Adama Mickiewicza zaskakuje mnogością wątków, które przewijają się ze sobą na kartach poematu. Aby dobrze zrozumieć, ile kunsztu wykazał wieszcz, należy przeanalizować je wszystkie po kolei. Każdy z głównych wątków okazuje się bowiem łączyć z innymi i wynikać … Czytaj dalej

Człowiek zlagrowany – cechy, przykłady w literaturze

II wojna światowa była największym konfliktem zbrojnym w dziejach ludzkości. Nazywana jest też wojną totalną, różniła się bowiem od wojen wcześniejszych swoim charakterem. Zacierała się różnica między żołnierzami, a cywilami. Okrucieństwo rosło, nikt nie był wyłączony spod jego jarzma. Wpływ na to miały dwie najbardziej zbrodnicze ideologie XX wieku. Komunizm i nazizm postawiły sobie za cel eksterminację całych grup ludności, dehumanizując je. Czyniono to przy pomocy specjalnych obozów, miejsc pracy przymusowej oraz kaźni milionów. Warunki tam panujące powodowały wykształcenie się specyficznego sposobu myślenia i postępowania, zwanego zbiorczo człowiekiem zlagrowanym.

Legenda – definicja, cechy, przykłady

Człowiek od niepamiętnych czasów snuł opowieści. Już pierwotni łowcy siadywali wieczorami wokół zbawiennego płomienia ogniska i półszeptem tworzyli wizje  jeszcze odleglejszej przeszłości. Z czasem te historie spisywano, w każdym wieku dodając do nich coś nowego. Fantastyczne dokonania przodków, czy nieznane dotąd fakty z ich życia. Tak właśnie, poprzez czas, rodził się legendy. Czym one są dokładnie i jaka jest różnica między nimi a mitem czy baśnią?

Powieść paraboliczna – definicja, cechy, przykłady

W dwudziestoleciu międzywojennym pisarze sięgnęli inspiracja ku przypowieści biblijnej. Chcąc wyrazić swoimi dziełami uniwersalne treści i trapiące ludzkość problemy, ukryli je za parabolami. W ten sposób stworzyli utwory zwane powieściami parabolicznymi. Jest to literatura niezwykle głęboka, której odczytywanie wymaga od czytelnika bardzo dużo uwagi.