Padlina – interpretacja

Charles Baudelaire to francuski krytyk i poeta, znany z przekładów Edgara Allana Poego. Zapisał się w historii literatury jako prekursor dekadentyzmu oraz symbolizmu. Jego utwory kojarzone są z estetyką brzydoty oraz kontrowersyjnymi tematami, takimi jak prostytucja, dewiacja, zło czy zgnilizna moralna człowieka.

Na kołach – interpretacja

Julian Przyboś to twórca, którego aktywność przypada między innymi na okres dwudziestolecia międzywojennego i lata trzydzieste ubiegłego wieku. Blisko związany był z Awangardą Krakowską. Przyboś zafascynowany był rozwojem miast, technologii, maszyn, urbanizacją przestrzeni oraz postępem technologii.

Baczyński – interpretacja

Anna Kamieńska to polska poetka religijna, zaliczana do Pokolenia Kolumbów, czyli twórców, których dorosłość została ukształtowana przez II wojnę światową. Jej utwór “Baczyński” powstał na krótko przed jej śmiercią w 1986, bo w 1981 roku, a wydany został już po niej, w tomie „Nowe imię” w roku 1987. Jest to utwór nawiązujący do tragicznej, wczesnej śmierci Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. 

Smutek twórcy – interpretacja

Młodopolski poeta, Leopold Staff, zazwyczaj jest kojarzony jako twórcza współczesnego klasycyzmu. ”Smutek twórcy” to autotematyczny utwór, który pochodzi z tomu “Uśmiechy godzin”, wydanego po raz pierwszy w 1910 roku. Staff określany był jako twórca poezji codzienności, wiązano go z franciszkanizmem. Już za jego życia mówiono i nim jako poecie – pomniku polskiej poezji, co świadczy o pozycji, jaką wypracował sobie wśród twórców. 

Gęsiarka – interpretacja

Leopold Staff to poeta młodopolski, kojarzony jako twórca współczesnego klasycyzmu. Jego utwór “Gęsiarka” wydany został w zbiorze “Ścieżki polne” w roku 1918. Staff pisał wiersze głównie mówiące o codziennym życiu, o rzeczach prostych, związanych z naturą. Sławę zyskał już za swojego życia, był nominowany do Nagrody Nobla. “Gęsiarka” przedstawia postać małej dziewczynki, która zajmuje się wypasem gęsi.

Twój głos – interpretacja

Utwór “Twój głos” autorstwa Czesława Miłosza pochodzi z tomu “Miasto bez imienia”, wydanego w roku 1969 przez Instytut Literacki w Paryżu. Powstał w Berkeley, trakcie emigracji Miłosza. Przed wojną poezja tego pisarza nasycona była katastrofizmem, późniejsze utwory są mniej ozdobne, a bardziej komunikatywne. Poeta otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury, w Polsce natomiast od pewnego momentu nie mógł być oficjalnie wydawany.